Ανδρέας Σινόπουλος – Ο σκληρός τόπος της ζωγραφικής   

Ο χώρος τέχνης Alma Mater παρουσιάζει την ατομική έκθεση ζωγραφικής του Ανδρέα Σινόπουλου «Ο σκληρός τόπος της ζωγραφικής». 
Σημειώνει μεταξύ άλλων ο Επιμελητής Πάρης Καπράλος στο κείμενο τεκμηρίωσης της έκθεσης: «Η ενότητα έργων του Ανδρέα Σινόπουλου που παρουσιάζεται στην έκθεση, συνιστά μια συγκροτημένη ομάδα έργων που ανήκουν στην πρώιμη περίοδο της εικαστικής του διαδρομής του. […] Από θεωρητική σκοπιά, η ενότητα μπορεί να ιδωθεί ως ζωγραφική της γραφής και της σωματικής εμπλοκής. Η επανάληψη της χειρονομίας λειτουργεί ως μορφοπλαστικό εργαλείο, μέσα από το οποίο συγκροτούνται πεδία έντασης και συγκέντρωσης. Η διαδικασία αποδεικνύεται ως τρόπος κατανόησης και βίωσης του εσωτερικού χρόνου. Το έργο δεν επιβάλλει νόημα – προσφέρει νόημα. Προϋποθέτει τη σιωπηλή συμμετοχή του θεατή, ο οποίος καλείται να συγχρονιστεί με τον ρυθμό της δημιουργίας και να βιώσει τη ζωγραφική ως εμπειρία. 
Σε ιστορικό επίπεδο, η εργασία εγγράφεται στη συνέχεια της ευρωπαϊκής χειρονομιακής αφαίρεσης και της art informel, ενώ συνομιλεί με πρακτικές όπου η γραφή μετατρέπεται σε μορφή ζωγραφικής σκέψης. Η συγγένεια με δημιουργούς όπως ο Hans Hartung, ο Henri Michaux ή ο Mark Tobey αφορά τον τρόπο με τον οποίο η γραμμή λειτουργεί ως φορέας ψυχικής ενέργειας. Παράλληλα, η επιμονή στο μελάνι και στο χαρτί επαναφέρει το έργο στη σφαίρα του σχεδίου, αναδεικνύοντας τη σημασία της χειρωνακτικής πράξης σε μια εποχή αυξανόμενης αποϋλοποίησης της εικόνας. Από χρωματικής απόψεως, η εργασία αυτή φωτίζει τις λεπταίσθητες αποχρώσεις που εν δυνάμει διαθέτει ένα χρώμα.
Ο ίδιος ο καλλιτέχνης αντιμετωπίζει την παραστατική, την εξπρεσιονιστική και τη χειρονομιακή ζωγραφική ως ισότιμα μέσα έκφρασης, χωρίς ιεραρχήσεις ή ιδεολογικές δεσμεύσεις. Οι διαφορετικές μορφές λειτουργούν μεσολογικά, με αμοιβαίες σχέσεις, ως εργαλεία που ενεργοποιούνται ανάλογα με τις ανάγκες κάθε περιόδου. Παρότι τα τελευταία χρόνια το έργο του στρέφεται κυρίως προς την παραστατικότητα, η στάση του παραμένει ανοιχτή και μη δεσμευτική, εστιασμένη στην ουσία της ζωγραφικής πράξης και στη συνεχή άσκηση του βλέμματος.
Η έκθεση αυτή προτείνει την ανάγνωση των έργων ως αναπόσπαστου τμήματος μιας ευρύτερης εικαστικής διαδρομής, όπου η χειρονομία, η γραφή και η παραστατική σπουδή συνυπάρχουν ως εκφάνσεις μιας ενιαίας στάσης απέναντι στη ζωγραφική. Τα έργα αυτά φωτίζουν μια εσωτερική φάση που αξίζει να καταστεί ορατή, όχι ως κλειστό κεφάλαιο, αλλά ως ενεργό υπόστρωμα πάνω στο οποίο οικοδομήθηκαν μεταγενέστερες αναζητήσεις. Μέσα από αυτή τη δημόσια παρουσίαση, το φιλότεχνο κοινό καλείται να γνωρίσει μια λιγότερο εκτεθειμένη πτυχή του Σινόπουλου, η οποία συμβάλλει ουσιαστικά στην κατανόηση της συνολικής του πορείας και της συνεπούς σχέσης του με την πράξη της ζωγραφικής»..

Last modified: 19/02/2026