Με έναν τίτλο που συμπυκνώνει την ουσία της δημιουργικής της αναζήτησης, η εικαστικός Νατάσα Μεταξά παρουσιάζει την ατομική της έκθεση «Light is Life», στην Αίθουσα Τέχνης Art Project Space σε επιμέλεια της Ιστορικού Τέχνης Λουΐζας Καραπιδάκη. Στον εικαστικό κόσμο της δημιουργού, τα έργα λειτουργούν σαν ανοιχτά παράθυρα στον τοίχο σιωπηλές πηγές θετικής ενέργειας που αναπνέουν μέσα στον χώρο.
Το φως, κεντρικός άξονας της θεματικής της, δεν αποτελεί απλώς ένα οπτικό φαινόμενο, αλλά μια ζωντανή δύναμη που διατρέχει και διαμορφώνει τη δομή κάθε σύνθεσης. Διαχέεται, αγγίζει και φωτίζει την ανθρώπινη μορφή, αποκαλύπτοντας μια εσωτερική, άρρητη κατάσταση, μια σιωπή που συχνά παραμένει κρυμμένη στη σκιά.
Οι μορφές, μέσα από τη λιτότητα και τη συγκράτησή τους, αποκτούν υπόσταση και εκφράζουν ένα εύρος συναισθημάτων: δυναμισμό, τρυφερότητα, στοχασμό, αλλά και μια υπόγεια αγωνία για ελευθερία και αυτονομία. Το νερό, σε έναν διακριτικό διάλογο με το φως, μοιάζει να τις περιβάλλει και να τις αγκαλιάζει, προσδίδοντας τους μια αίσθηση ζεστασιάς και εσωτερικής δύναμης. Μαζί, φως και νερό εντείνουν τη συγκινησιακή φόρτιση των έργων, δημιουργώντας πεδία βαθιάς συναισθηματικής εμπειρίας.
Η ζωγραφική της Ν. Μεταξά ισορροπεί ανάμεσα στη λογική και το συναίσθημα. Η γεωμετρία λειτουργεί ως δομική γλώσσα, ενώ τα ζωντανά χρώματα εισάγουν μια δυναμική ρευστότητα. Κάθε επιφάνεια δομείται πάνω σε αρμονικές αναλογίες, δημιουργώντας ένα αόρατο πλέγμα που λειτουργεί ως φορέας σκέψεων και συναισθημάτων. Το χρώμα, άλλοτε υπακούοντας και άλλοτε ανατρέποντας αυτή τη δομή, απλώνεται με ένταση, πλημμυρίζοντας το έργο με ζωή.
Ιδιαίτερη θέση στο έργο της κατέχει η προσωπογραφία, με ακρυλικά χρώματα σε καμβά και κολάζ με χαρτιά, που εύστοχα την χαρακτηρίζει «ως ένα πολυεπίπεδο σύνολο, το οποίο εμπεριέχει την ταυτότητα του εικονιζόμενου, αυτό που συμβολίζει για τον θεατή, αυτό που αντανακλά στον καλλιτέχνη και αυτό που τελικά εκφράζει το έργο ως ολότητα».
Αυτή η σχέση του πορτρέτου με τον χρόνο, σε συνδυασμό με την τεχνική της σχηματοποίησης των μορφών μέσω ριζόχαρτου, οδήγησε την εικαστικό, με διάθεση σχεδόν παιγνιώδη, στην επανεξέταση παλαιότερων έργων της, δίνοντας ζωή σε μια νέα ενότητα κολλάζ.
Μέσα από τη διαδικασία της αποδόμησης και ανασύνθεσης, τα πορτρέτα του παρελθόντος μετασχηματίζονται σε σύγχρονες εικαστικές προτάσεις. Το χαρτί, ως βασικό εκφραστικό μέσο, τής προσφέρει την ελευθερία να επαναδιαπραγματευτεί τη μορφή και το νόημα. Η δημιουργική αυτή επιστροφή θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: πώς θα αντιλαμβανόταν στο παρελθόν τα σημερινά, μετασχηματισμένα της είδωλα;
Η καλλιτεχνική της πορεία αναδεικνύει τη ζωγραφική ως μια ανοιχτή περιπέτεια, μια διαδικασία συνεχούς πειραματισμού, ανατροπών και αναθεώρησης. Από τα πρώτα της κολλάζ με χρωματιστά χαρτόνια Canson έως τη χρήση χειροποίητων, υψηλής ποιότητας χαρτιών, χωρίς οξέα και υλικών συγκόλλησης χαμηλού pH, η υλικότητα των έργων εξελίσσεται παράλληλα με τη σκέψη της, ενισχύοντας τη διαφάνεια και τη ζωγραφικότητα των συνθέσεων.
Για τη Νατάσα Μεταξά, ένα έργο τέχνης δεν ορίζεται αποκλειστικά από την προέλευσή του, αλλά από τη συναισθηματική ένταση που γεννά και τα πολλαπλά, φανερά και κρυφά, νοήματα που φέρει. Από τη στιγμή της δημιουργίας του, λειτουργεί ως ένας ζωντανός οργανισμός: όσο πιο ισχυρή είναι η εσωτερική του δομή, τόσο περισσότερο αντέχει στο χρόνο και τόσο βαθύτερα μπορεί να μεταδώσει την ενέργειά του στο θεατή.
Η Ιστορικός Τέχνης Λουϊζα Καραπιδάκη αναφέρει για την έκθεση: «Φιγούρες ενταγμένες σε καθαρές, αυστηρά ορισμένες μορφές συγκροτούν συνθέσεις που θυμίζουν «παγωμένα» φωτογραφικά στιγμιότυπα, στιγμές όπου ο χρόνος μοιάζει να έχει ανασταλεί, επιτρέποντας στον θεατή να εστιάσει στην ουσία της σκηνής.
Τα σώματα και οι μορφές δεν αποδίδονται φυσιοκρατικά· αντίθετα, υπακούουν σε έναν εσωτερικό ρυθμό, όπου γραμμές, επίπεδα και όγκοι συνδιαλέγονται με ακρίβεια και ένταση.» και συνεχίζει λέγοντας «Κάθε σύνθεση υπονοεί μια ιστορία, ένα πριν και ένα μετά, χωρίς να τα αποκαλύπτει πλήρως. Η σιωπή των μορφών, η στάση του σώματος και η χωρική τους τοποθέτηση ενεργοποιούν τη φαντασία του θεατή, καλώντας τον να συμπληρώσει τα κενά και να συνδιαμορφώσει το νόημα».
Event Information
Πολυχώρος Art Project Space, Φαλήρου 66, Αθήνα, Έναντι ΕΜΣΤ, Σταθμός Metro FIX
Εγκαίνια έκθεσης: Τετάρτη, 22 Απριλίου , 19.00
Διάρκεια: 22 Απριλίου – 15 Μαΐου 20262026
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη 17.00-21.00, Πέμπτη και Παρασκευή 12.00-20.00, Σάββατο 11.00-15.00 Κυριακή, Δευτέρα, και Τετάρτη κατόπιν ραντεβού
Πληροφορίες: Τηλ. 2117504180
Υπόγειος χώρος στάθμευσης MΕΤΡΟ ΦΙΞ στα 200 μ
Event Information
Πολυχώρος Art Project Space, Φαλήρου 66, Αθήνα, Έναντι ΕΜΣΤ, Σταθμός Metro FIX
Εγκαίνια έκθεσης: Τετάρτη, 22 Απριλίου , 19.00
Διάρκεια: 22 Απριλίου – 15 Μαΐου 20262026
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη 17.00-21.00, Πέμπτη και Παρασκευή 12.00-20.00, Σάββατο 11.00-15.00 Κυριακή, Δευτέρα, και Τετάρτη κατόπιν ραντεβού
Πληροφορίες: Τηλ. 2117504180
Υπόγειος χώρος στάθμευσης MΕΤΡΟ ΦΙΞ στα 200 μ
Last modified: 17/04/2026






Camille Marquand – Φύση και πλάσματά ως ιερός, φορέας μνήμης και ελπίδας
Χριστόφορος Μελλίδης: Στα Σέρρας, οι τοίχοι έχουν τη δική τους ιστορία…
Τάκης Ζερδεβάς – Οπτικό παίγνιο τόπου και τρόπου, χρόνου και διαχρονικότητας









