Πάβλος Χαμπίδης: Η περιπλάνηση είναι μια διανοητική κατάσταση

Περιπλανώμενος  στην  Αθήνα ο καλλιτέχνης  σκιτσάρει  όσα  θα  έμεναν  απλώς  μνήμες…   

Καλεσμένος για ένα σκέτο ελληνικό συνάντησα τον Πάβλο Χαμπίδη στο Electra Art Space της γκαλερί Σκουφά όπου παρουσιάζει την έκθεση του «Στης ακρόπολης τα μέρη». Πρόκειται για μια σειρά σχεδίων με μελάνι και ακουαρέλες που αποκαλύπτουν την ψυχή της Αθήνας μέσα από μέσα όμορφες, αυθεντικές γωνιές της.  ‘Άλλωστε η Αθήνα είναι από τα αγαπημένα μέρη του κοσμογυρισμένου καλλιτέχνη.

Στον Κεραμεικό, 24X49εκ.

•  Τι είναι αυτό που σε ωθεί να σταματήσεις σ’ ένα σημείο της πόλης και να ζωγραφίσεις;

Τι είναι αυτό….είναι η στιγμή που διαγράφεται μπροστά σου μία σύνθεση την οποία βρίσκεις αντιπροσωπευτική, ιδιαίτερη, και η οποία ξεχωρίζει. Μια χαρακτηριστική αρχιτεκτονική λεπτομέρεια, όχι απαραίτητα κάτι «ωραίο», κάτι αθέατο στην πρόχειρη ματιά το οποίο φιλοδοξείς να αναδείξεις.

• Ποια σημεία μιας πόλης, ποιοι δρόμοι μπορούν να σε συγκινήσουν και να βρουν τη θέση τους στο μπλοκ που κουβαλάς πάντα μαζί σου;

Δεν μπορώ να δώσω συγκεκριμένη και ακριβή απάντηση σ’ αυτήν την ερώτηση. Ένας μεγαλοπρεπής δρόμος σε συγκινεί για την μεγαλοπρέπειά του, ένας ταπεινός με την ταπεινότητά του. Μια αρχιτεκτονική λεπτομέρεια όπως προανέφερα,  η ανθρώπινη παρουσία και δραστηριότητα, η αντίθεση και το πάντρεμα- για να μην πω η σύγχυση – ανάμεσα στο φυσικό και το ανθρώπινο στοιχείο, η πατίνα του χρόνου, όλα αυτά είναι συστατικά τα οποία είναι ικανά να προκαλέσουν συγκίνηση.  Ή φερ’ ειπείν κάτι ανεπιτήδευτο στην καθημερινή ρουτίνα. Είναι άφθονα αυτά τα οποία ενδέχεται να σε γοητεύσουν όταν περιπλανιέσαι σε μία πόλη

Αέρηδες.Ρωμαϊκή Αγορά 35X50εκ.

Στον Ιερό Βράχο. 13X49εκ

• Είσαι ένας κοσμοπολίτης καλλιτέχνης· έχεις ζήσει σε πολλές πόλεις — και σ’ αυτό, ομολογώ, σε ζηλεύω λίγο. Υπάρχουν πόλεις που ένιωσες την ανάγκη να τις ζωγραφίσεις και να τις «πάρεις μαζί σου»;

Για να είμαι ειλικρινής, κι εγώ με ζηλεύω. Με κολακεύει το γεγονός ότι κατάφερα –  δεν ήταν δηλαδή  ελαφρές και ανώδυνες επιλογές οι διαδοχικές μετακινήσεις από μία χώρα στην άλλη –  που κατάφερα λοιπόν να ικανοποιήσω την νομαδική μου διάθεση, και έζησα τόσο διαφορετικές, όσον αφορά το γεωγραφικό και πολιτιστικό περιβάλλον, ζωές.
Όσον αφορά το ερώτημα τώρα δεν θα μιλούσα για το αν νιώθω ή όχι ανάγκη, αλλά  για την ευχαρίστηση και την απόλαυση την οποία βρίσκω στο να αφήνομαι σε ρεμβασμούς και να σκιτσάρω αυτά που θα έμεναν απλώς μνήμες.
Σίγουρα το Άαχεν, το Βερολίνο και η Ρώμη είναι μερικές από τις πόλεις τις οποίες θα ήθελα να περιπλανηθώ σκιτσάροντας. Αν ήταν ανάγκη όμως, ζήτω που καήκαμε! Χίλιες και μία μετεμψυχώσεις δεν θα έφταναν για να ικανοποιηθεί.

Ιερός Βράχος, 20 X 50 εκ.

• Είσαι ένας ζωγράφος–περιηγητής των ημερών μας. Κι όμως, ο τρόπος που δουλεύεις θυμίζει τους περιηγητές ζωγράφους των αιώνων του Grand Tour — του 17ου ως τον 19ο αιώνα. Μόνο που εκείνοι ήταν αριστοκράτες, με συνοδείες και μεγάλο κομπόδεμα. Εσύ, αντίθετα, ταξιδεύεις με το μπλοκ σου και τη ματιά σου.

Κι εγώ αριστοκράτης είμαι. Έχω μιά αριστοκρατική θεώρηση της υπάρξεώς μας. Ας πούμε ότι Grand Tour είναι η ίδια η ζωή. Δεν περιφέρομαι βέβαια με παρατρεχάμενους, να φροντίζουν τις καπελιέρες μου και τις βαλίτσες μου και δεν θα μπορούσε άλλωστε να γίνει αλλιώς. Λόγω  ιδιοσυγκρασίας δεν θα ανεχόμουνα να έχω δίπλα μου και γύρω μου άλλα άτομα. Εξάλλου δεν κάνω ποτέ τουρισμό. Ο τουρισμός ουσιαστικά δεν είναι ταξίδι, όλη η εμπειρία πάει στράφι. Η περιπλάνηση είναι μια διαφορετική διανοητική κατάσταση.

Πάβλος Χαμπίδης

Το Γκάζιj, 24 X 69 cm

• Οι γραμμές στο σχέδιο ενός καλλιτέχνη είναι ίχνη μνήμης και συγκίνησης. Νιώθεις – ή πιστεύεις – πως όταν σχεδιάζεις στο μπλοκ την πόλη, οι γραμμές σου αποτυπώνουν όχι μόνο τον χώρο, αλλά και το συναίσθημα ότι βρίσκεσαι μέσα τους. 

Κατ’ αρχάς να δηλώσω ότι δεν έχει να κάνει με το αν το νιώθω ή το πιστεύω. Οι γραμμές, οι όποιες γραμμές, για να  μπορέσουνε να εκφράσουν κάτι παραπάνω θα πρέπει να «ενσαρκώνουν» την αισθητική εμπειρία. Το συναίσθημα που λέτε. Ούτε  η μουσική γράφεται μόνο με νότες, ούτε η λογοτεχνία απλώς με λέξεις.

Άποψη από την Άρχαια Αγορά 35 X 50 εκ.

• Αν δεν είχες το μπλοκ σου, πώς θα θυμόσουν μια πόλη; Με τη μνήμη, τη φωτογραφία ή την καρδιά

Ως φοιτητής στην Σουηδία είχα κάνει μια γενναία προσπάθεια να ασχοληθώ με τη φωτογραφία και  γνώρισα την γοητεία του σκοτεινού θαλάμου, στο τέλος όμως όλο αυτό έχασε την ορμή του καθώς η όλη διαδικασία, από την φωτογράφηση μέχρι την εκτύπωσή της, ο τρόπος και η χρονική  διάρκεια, δεν μου παρείχαν την  απαραίτητη τέρψη και την αμεσότητα την οποία βρίσκω στο σκιτσάρισμα και την ζωγραφική. Τα παράτησα.
Αν λοιπόν δεχτούμε ότι ζητούμενο είναι η  σύλληψη και η συντήρηση της μνήμης, τότε θεωρώ ότι το ημερολόγιο είναι ένας καλύτερος τρόπος από τους προαναφερθέντες.

Στον κήπο του Αρχαιολογικού Μουσείου 35 x 50 εκ

Last modified: 10/11/2025