Chiharu Shiota: Μια γυναίκα – αράχνη υφαίνει ιστούς με κλωστές του ασυνειδήτου

Ευανθία Τζιμούρτα
Διεθνή - Ελεύθερα Θέματα

H Chiharu Shiota στις πιο γνωστές εγκαταστάσεις της μεταμορφώνει νήματα σε ιστούς που μπορούν να καταλάβουν μια ολόκληρη γκαλερί. Στα «δίχτυα» της πιάνει διαφόρων ειδών προσωπικά αντικείμενα. Κεντρικό ρόλο στο έργο της καλλιτέχνιδας παίζουν η μνήμη και η λήθη, το όνειρο και ο ύπνος, τα ίχνη του παρελθόντος, η παιδική ηλικία και οι ανησυχίες. Η Shiota βρίσκει ποικίλες οπτικές εκφράσεις για αυτά τα θέματα, με πιο γνωστή  τις μεγαλειώδεις  εγκαταστάσεις με το μαύρο νήμα. Η Γιαπωνέζα δημιουργός, που ζει στο Βερολίνο από το 1997, παγιδεύει στους «ιστούς» της τα πάντα. Από νυφικά μέχρι πιάνο με ουρά και παιδικά παιχνίδια. Σε μία από τις εμφανίσεις της, μπορείτε να βρείτε ακόμη και την ίδια τη Shiota κάτω από στρώματα του πλέγματος της.

Γεννήθηκε το 1972 στην Osaka και σπούδασε ζωγραφική στο Kyoto Seika University στην Ιαπωνία. Το 1997 εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο, όπου συνέχισε τις σπουδές της στο πλευρό της Marina Abramović, την επιρροή της οποίας παρατηρούμε στις πρώτες παραστάσεις της Shiota, όπως το Try and Go Home (1998), όπου η καλλιτέχνιδα κάλυψε το σώμα της με  χώμα, μπήκε σε μια τρύπα και έμεινε εκεί για τέσσερις ημέρες. Το έργο της Shiota είναι επίσης επηρεασμένο και ευθυγραμμίζεται με αυτό της Rebecca Horn, της Ana Mendieta, της Louise Bourgeois και της Eva Hesse, όπως φανερώνει η χρήση των υλικών και οι παραστατικές εξερευνήσεις  καταστάσεων άγχους, λήθης και θύμησης.
Σε μια μεταγενέστερη εγκατάσταση που παρουσίασε για πρώτη φορά το 2000, Memory of Skin,  χρησιμοποίησε τα ίδια, βρώμικα φορέματα, τα οποία υποδήλωναν τη γνώση που δεν ξεπλύθηκε. «Στα έργα μου τα ρούχα, πάντα αναφέρονται ως ένα δεύτερο δέρμα, τα οποία κουβαλάνε τις αναμνήσεις των ανθρώπων που τα φορούσαν», είχε δηλώσει η ίδια.

Η προσωπική εμπειρία έχει επίσης κεντρική σημασία στο έργο της Shiota. Για ένα έργο, που αρχικά παρουσιάστηκε το 2004 στην Πολωνία και στη συνέχεια ανασυντάχθηκε στη Γερμανία και την Ιαπωνία, κάλεσε τους πολίτες να δωρίσουν υποδήματα τα οποία είναι συνδεδεμένα με αναμνήσεις. Το αποτέλεσμα ήταν να συγκεντρωθούν χιλιάδες παλιά παπούτσια, πολλά από τα οποία ανήκαν σε αγαπημένους τους που είχαν πεθάνει. Η Shiota ένωσε στο καθένα μια τεντωμένη κόκκινη κλωστή, που αποτελεί σύμβολο της διαδρομής μέσα στη ζωή.
Μια παρόμοια ώθηση και έλξη μεταξύ εγγύτητας και διαχωρισμού, υπάρχει και στις παραστάσεις ύπνου της Shiota , όπου γυναίκες κοιμούνται σε τακτοποιημένα νοσοκομειακά κρεβάτια κάτω από ένα κουβούκλιο μαύρης κλωστής. «Όσο οικεία και να αισθανθεί κάποιος βλέποντας ανθρώπους να κοιμούνται, δεν μπορούμε ποτέ να γνωρίζουμε τι συμβαίνει πίσω από τα κλειστά μάτια τους», επισημαίνει η καλλιτέχνιδα.
Οι δυναμικές εγκαταστάσεις της έχουν εκτεθεί στην Ευρώπη και στην Ιαπωνία, συμπεριλαμβανομένου του «Memory of Books» το 2011 στην Μπιενάλε της Βενετίας. Έργα της Shiota έχουν στην κατοχή τους μεγάλες συλλογές, όπως το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Τόκιο και το Μουσείο für Neue Kunst στη Φράιμπουργκ της Γερμανίας.  Το 2017 η Chiharu Shiota εξέθεσε στη Νορβηγία (η έκθεση διαρκεί ως τον Απρίλιο), Γερμανία, Γαλλία, ΗΠΑ, Ιαπωνία, Ολλανδία,

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Last modified: 19/12/2017