Στιγμές μοντερνισμού από επτά χαράκτες

Η Ένωση Ελλήνων Χαρακτών ανοίγει το αρχείο της και παρουσιάζει μια σειρά έργων χαρακτών που κάποια χρονική στιγμή συμβάδισαν σαν μέλη της. Επτά  χαράκτες 12 έργα από φαινομενικά ασύμβατους μεταξύ τους καλλιτέχνες. Στιγμές μοντερνισμού της χαρακτικής που παρουσιάζουν διάφορες διαβαθμίσεις ανάμεσα στην παραστατική και την αφαιρετική εικόνα. Βασίλης Χάρος, Γιάννης Παπαδάκης, Άννα Μενδρινού, Γιώργος Μήλιος, Τζένη Μαρκάκη, Ειρήνη Ποδηματά και Γιάννης Μπελημπασάκης.

Γιάννης Μπελιμπασάκης


Ο Γιάννης Παπαδάκης:Παρουσιάζονται έξι έργα του καλλιτέχνη: ασπρόμαυρα τοπία όπου κυριαρχεί η ισορροπία τόσο στο σχέδιο όσο και στις χαραγμένες επιφάνειες του ξύλου, αλλά και λιθογραφίες με περισσότερο ζωγραφικό χαρακτήρα. Εικόνες που παραπαίουν ανάμεσα στο αφηρημένο και το εικονικό εξαντλώντας όλες τις δυνατότητες της τεχνικής του (αρχική εικόνα).
Ο Γιώργος Μήλιος,: «Rehaussée à la main», είναι  ο τίτλος της οξυγραφίας, μας είναι αναγνωρίσιμη από τα σύμβολα και της μορφής που κινείται σε ένα χώρο αφαιρετικό. Τα στοιχεία αυτά  λειτουργούν σαν αφορμή για να εκφράσει την ζωγραφικότητα της τεχνικής του.
Ο Bασίλης Χάρος (1938-2000), με πρωτοβουλία του οποίου ιδρύθηκε η Ένωση Ελλήνων
Η λιθογραφία του, «Composition II»  του 1971, που παρουσιάζεται, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν εσωτερικό τοπίο. Η έγχρωμη λιθογραφία η ταυτότητα του. Η ταυτότητα ενός χαράκτη που δεν χρειάστηκε να ζωγραφίσει πάνω στον καμβά, γιατί απλούστατα ζωγραφίζει με τα μελάνια και βερνίκια του πάνω στην πολύ γοητευτικότερη πέτρινη πλάκα (Μαριλένα Κασιμάτη, 1997).

Γιώργος Μήλιος

Η  Τζένη Μαρκάκη: Η χαρακτική της ενώ διακρίνεται από συνέχεια και συνέπεια στη «νεκρή φύση» όμως στην έκθεση παρουσιάζεται μια  ξυλογραφία του 1979 στην οποία διακρίνεται ένα πνεύμα πειραματισμού παρόλα τα στοιχεία του άμεσου τρόπου που εκφράζεται με τη χαρακτική της.
Η Άννα Μενδρινού: Η  λιθογραφία «σύνθεση» που παρουσιάζεται βρίσκεται σε ένα ενδιάμεσο στάδιο μεταξύ της χαρακτικής και της ζωγραφικής αλλά και προτείνει μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην εικονική αναπαράσταση και την αφαίρεση.
Ειρήνη Ποδηματά-Στεφανάκη: Το «Καμένο δάσος», έγχρωμη ξυλογραφία του 2004, θα μπορούσε να ερμηνευτεί σαν παραλληλισμός ανάμεσα την «αφαιρετική» καταστροφή της φωτιάς και την επιλεγμένη αφαίρεση της απεικόνισης.
Γιάννης Μπελιμπασάκης: Στην έκθεση παρουσιάζεται ένα «Τοπίο». Μια οξυγραφία του 2002 που μας προϊδεάζει για ένα καλλιτέχνη που θα ασχοληθεί με τον πειραματισμό, τόσο σε επίπεδο τεχνικό όσο και αισθητικό.

Event Information
Εκτός|Χώρος Τέχνης, Ι. Δροσοπούλου 17Α, Κυψέλη, Αθήνα
Διάρκεια έκθεσης: 5 Ιουνίου – 4 Ιουλίου 2020
Ώρες Λειτουργίας: Τετάρτη και Παρασκευή 18.00 – 21.00, Σάββατο: 12.00 – 15.00
Διάρκεια έκθεσης: 5 Ιουνίου – 4 Ιουλίου
Στο πλαίσιο προσαρμογής στην νέα πραγματικότητα που έχει δημιουργηθεί από τη νόσο COVID-19 δεν θα πραγματοποιηθούν εγκαίνια. Επίσης, δεν θα βρίσκονται περισσότεροι από τρεις επισκέπτες στον εκθεσιακό χώρο.

Last modified: 05/06/2020