Σάββας Γεωργιάδης: Η Τέχνη έχει τον ανιδιοτελή χαρακτήρα του παιδιού»… δίνει πάντα περισσότερα…

Γιάννης Τζιμούρτας
Δημοσιογράφος

ΣΑΒΒΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ 17«Η ανθρώπινη ιστορία μετέτρεψε το άτομό μου σε πρόσωπο». Αντιμέτωπος με τα πορτρέτα του Σάββα Γεωργιάδη, θυμάμαι την πανέμορφη φράση των γενετιστών. Έτσι είναι∙ το σημερινό εγώ μου δεν ήταν παρόν στο αρχικό ωάριο ούτε στο αρχικό σπερματοζωάριο. Ξεπήδησε μέσα από ανθρώπους που προϋπήρξαν, που μετείχαν στην ανθρώπινη ιστορία, όπως μετέχουμε κι εμείς, όπως μετέχει ο Σάββας Γεωργιάδης, όπως μετέχουν και οι γυναίκες που τις βλέπουμε μπροστά μας έτοιμες να μας αφηγηθούν την προσωπική τους ιστορία και να μοιραστούν μαζί μας συναισθήματα και εμπειρίες. «Δεν ζωγραφίζω αυτά που βλέπω, αλλά αυτό που είδα», εξομολογείται ο καλλιτέχνης και με τον τρόπο του μας μεταφέρει στη «μεγάλη έκρηξη» κάθε δημιουργίας του. Ένα δευτερόλεπτο μετά τη «Μεγάλη Έκρηξη» – λένε οι κοσμολόγοι- η θερμοκρασία ήταν δισεκατομμυρίων βαθμών και από εκεί σχηματίσθηκε ο μεγαλειώδης κόσμος που ζούμε. Ο καλλιτέχνης μετά την «έκρηξη» (μετά το «είδα» και τον κραδασμό που βιώνει) ζει το δημιουργικό βρασμό των δισεκατομμυρίων βαθμών και ως επακόλουθο τη δημιουργία. Έτσι στους τοίχους της γκαλερί «Ευριπίδης» με «απορροφούν» σειρές από γυναικεία βλέμματα που το καθένα στη δεδομένη στιγμή «μίλησε» στον καλλιτέχνη. «Ο κόσμος ξηλώνεται προς τα πίσω και υφαίνεται προς τα εμπρός» ο Σάββας Γεωργιάδης ανίχνευσε τα συναισθήματα «ξηλώνοντας» το παρελθόν και ύφανε τον τάπητα των γυναικείων πορτρέτων που – όπως λέει – μελλοντικά, αντίθετα από τη φθαρτή ύλη, θα διατηρήσουν την ψυχή τους.

  • ΣΑΒΒΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ 15Εάν στο μέλλον κάποιος ανακάλυπτε σε ένα παλαιοπωλείο έναν κατάλογο από την έκθεση σου∙ Κι αν τα κείμενα είχαν ξεθωριάσει∙ Τι θα έγραφε για τις γυναίκες που δημιούργησες; Τι έχουν να «εκμυστηρευτούν» στο μελλοντικό θεατή; 

Η «Γυναίκα» είναι μια φύση με διαχρονικούς ρόλους! Μάνα, σύζυγος, φίλη∙ και όπως έλεγε η μητέρα μου «η Γυναίκα είναι ο λαιμός που στηρίζει την Κεφαλήν της οικογένειας». Αντιγράφω ένα στίχο του Θηβαίου «πόνος στην γέννα προσκυνώ την αρχοντιά σου».
Αυτά δεν θα αλλάξουν ούτε σε χίλια χρόνια.  Αυτή είναι η γυναίκα στο χρόνο, αυτή θα είναι η γυναίκα στο μέλλον….

  • Όταν το πρόσωπο εκλαμβάνεται ως άθροισμα δύο αυτοτελών υποστάσεων (ψυχή – σώμα). Πόσο ο καλλιτέχνης ενώ δουλεύει σε ένα πορτρέτο κατορθώνει και συνδυάζει το σώμα και την ψυχή (συναίσθημα, σκέψη, κλπ.).  Στο τελικό αποτέλεσμα της δουλειάς σου αυτό φανερώνεται και με επιτυχία. Σχεδόν διαβάζεις τη σκέψη της γυναίκας που απεικονίζεται και παράλληλα το σώμα (πρόσωπο) έχει την αυτοτέλεια του.

ΣΑΒΒΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ 3Η τέχνη από την φύση της προσπαθεί να απεικονίσει το άυλο με πολλά μέσα. Δεν ξέρω αν μέσα από τα έργα μου, οι συγκεκριμένες «Γυναίκες» δίνουν την αίσθηση που θα ήθελα. Με τιμά, όμως, αυτό που λες! Όταν δουλεύω ένα γυναικείο πρόσωπο, με ενδιαφέρει περισσότερο το συναίσθημα παρά η εικόνα, έχει γίνει αυτοσκοπός, βέβαια μπορεί και στην τελική όλα να είναι μια αυτοπροσωπογραφία ή καταγραφή εμπειριών.

  • Καθώς στέκομαι μπροστά στα πορτρέτα των γυναικών σου, προβληματίζομαι με τη σκέψη στο περιβόητο πρόβλημα της προσωπικής ταυτότητας. Πώς μπορώ να είμαι βέβαιος ότι ο χθεσινός εαυτός μου και ο τωρινός εαυτός μου είναι ένα και το αυτό πρόσωπο και όχι δυο διαφορετικές υπάρξεις; Τι θα μπορεί να πείσει κάποιον ότι οι γυναίκες σου με τα υγρά μάτια και έντονα κόκκινα χείλη θα είναι οι γυναίκες που απεικονίζονται και όχι κάποιες άλλες με τα χρόνια στην πλάτη; 

Μα πολύ απλά, το συναίσθημα δεν αλλοιώνεται με την πάροδο του χρόνου, αντιθέτως ενισχύεται. Άρα τα μοντέλα θα διατηρήσουν την «αυτοτέλειά» τους στο πέρασμα του χρόνου. Ίσως αυτό που αλλοιώνεται να είναι η ύλη, έτσι και αλλιώς  η ύλη πάντα φθείρεται, αυτό που μένει είναι η ψυχή.

ΣΑΒΒΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ 1ΣΑΒΒΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ 12ΣΑΒΒΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ 13

 

 

 

 

 

 

 

 

  • Ποιο κατά τη γνώμη σου είναι το κριτήριο του χρόνου; Ο καλλιτέχνης που φιλοτεχνεί ένα πορτρέτο σταματά το χρόνο;

 Ο χρόνος στην τέχνη είναι υποκειμενικός, δεν έχει αρχή και τέλος. Aυτό που καταγράφει η τέχνη είναι το άφθαρτο- το διαχρονικό!

  • Και πώς νομίζεις ότι οι «γυναίκες» σου θα αντιμετωπίσουν μετά από χρόνια αυτά τα πορτρέτα;

Αυτό θα είναι μια πρόκληση τόσο για εμένα όσο και για εκείνες…
Με την πάροδο του χρόνου, τα συναισθήματα εντείνονται, όπως είπα και παραπάνω, με αποτέλεσμα τα μοντέλα να μοιάζουν ακόμα περισσότερο με τα πορτρέτα.

  •  Και κάτι ακόμη: με γνώμονα την άποψη ότι πρέπει το πρόσωπο να χρησιμοποιείται ως σκοπός και ποτέ απλώς ως μέσον (Καντ) ποια είναι η προσέγγιση του καλλιτέχνη που έχει απέναντι του ένα πρόσωπο;

ΣΑΒΒΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ 11Συμφωνώ απόλυτα. Μα, το ίδιο το πρόσωπο δεν εξωτερικεύει τα συναισθήματα του κάθε ανθρώπου; Όλα εξαρτώνται από το πρόσωπο ή όλα αποκωδικοποιούνται μέσω του προσώπου «κλαίει, ακούει, βλέπει, μιλάει» όπως άλλωστε συμβαίνει και κατά την γέννηση του ανθρώπου.

  • Νομίζω ότι το μαύρο σου είναι το αγαπημένο σου χρώμα. Η χρήση του με όλες τις μεταλλάξεις στη σειρά Λουκία είναι υπέροχες και τονίζουν ή καλύτερα μεταδίδουν μια βαθιά συγκίνηση.

Για να εκτιμήσεις το φως, πρέπει να δεις και το σκοτάδι, εξάλλου και τα δυο συνυπάρχουν μέσα στον άνθρωπο.

  • Κάνω λάθος που στα βλέμματα των γυναικών σου συναντώ τα υγρά βλέμματα των αγνώστων του Φαγιούμ; Άλλωστε Κύπρος – Αίγυπτος μια θάλασσα δρόμος.  
Ο καλλιτέχνης με το μοντέλο του (Λουκία Μισούρα)

Ο καλλιτέχνης με το μοντέλο του (Λουκία Μισούρα)

Έχεις απόλυτο δίκιο, υπάρχει τόσο μυστήριο σε αυτά τα νεκρικά πορτρέτα, αν σκεφτούμε ότι σκοπός τους ήταν να διατηρήσουν «ζωντανή» στη μνήμη των οικείων τους τη μορφή και την έκφρασή τους. Ωστόσο, η ζωή έχει την δικιά της πορεία, και αυτή καθρεφτίζεται στο βλέμμα των «Γυναικών» είτε ζουν ανάμεσά μας, είτε αποτελούν μια ανάμνηση.

  • Μίλησε μας για τις τεχνικές σου, τον τρόπο που δουλεύεις.

Καταρχήν δεν δουλεύω εκ του φυσικού. Ζωγραφίζω αυτό που είδα και όχι αυτό που βλέπω, όπως λέει ο Frank Stella. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι η πρώτη εντύπωση, που μου δίνει ο εικονιζόμενος.

  • Παρόλο που υπάρχει μια επανάκαμψη στην παραστατική ζωγραφική, δεν παύει να είναι «απολογούμενη».

Μα, η παραστατική ζωγραφική είναι η αρχαιότερη όλων. Ξεκινώντας από την ζωγραφική των σπηλαίων μέχρι σήμερα, είναι τόσο ευρύ το φάσμα της και η χρονική της διάρκεια, που εκ των πραγμάτων είναι πιο κατανοητή στο κοινό, άρα είναι πιο εύκολο να την κρίνει ο καθένας από εμάς.
Και κάτι τελευταίο, μιας και μου ανέφερες πριν τον Καντ, «η Τέχνη έχει τον ανιδιοτελή χαρακτήρα του παιδιού»…..δίνει πάντα περισσότερα….

ΣΑΒΒΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ 8 ΣΑΒΒΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ 7

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΣΑΒΒΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ 6ΣΑΒΒΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ 9

 

 

 

 

 

 

 

 

Last modified: 23/12/2016