Ο Μοντιλιάνι επέστρεψε στην πατρίδα του

Ακριβώς ένα αιώνα μετά το θάνατό του, το Λιβόρνο καλωσόρισε στο σπίτι τον Amedeo Modigliani …                                              

«Ο Dedo επέστρεψε στο σπίτι». Με το χαϊδευτικό του οι Λιβορνέζοι υποδέχονται τον αγαπημένο τους στον τόπο του, μετά από αναμονή ενός αιώνα. Ο Amedeo Modigliani ξαναβρίσκεται στην πόλη που γεννήθηκε και τόσο νωρίς εγκατέλειψε κυνηγώντας το όνειρο του. Συμπληρώνονται 100 χρόνια από το θάνατο του και η γενέτειρα τον τιμά με μια μεγάλη έκθεση στο τοπικό μουσείο.
Ο Μοντιλιάνι πέθανε στις 24 Ιανουαρίου του 1920 σε ηλικία 36 ετών νικημένος από φυματιώδη μηνιγγίτιδα με την οποία πάλευε από τα παιδικά του χρόνια και την εξάρτηση του από τα ναρκωτικά και το αλκοόλ. Νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο Φιλανθρωπίας στο Παρίσι μόλις για δύο ημέρες. Γεννήθηκε στο Λιβόρνο στις 12 Ιουλίου του 1884 και από τα 14 του άρχισε να σπουδάζει τη ζωγραφική. Έφυγε για το Παρίσι το 1906 και από το 1909 εγκαταστάθηκε μόνιμα επιλέγοντας τη συνοικία του Μονπαρνάς, λόγω των φθηνών ενοικίων. Εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους και πιο δημοφιλείς ζωγράφους στην παγκόσμια ιστορία της τέχνης.

jeanne Hebuterne, η τελευταία γυναίκα της; ζωής του. Στα δύο χρόνια που έζησαν στην Κυανή ακτή φιλοτέχνησε 25 πορτέτα της

Η έκθεση «Modigliani και η περιπέτεια του Montparnasse» παρουσιάζει αριστουργήματα του Λιβορνέζου καλλιτέχνη  από τις συλλογές Netter και Alexandre και την επιμελείται ο Γάλλος ιστορικός τέχνης Marc Restellini.
Εκτίθενται 14 έργα ζωγραφικής και 12 σχέδια του Μοντιλιάνι και εκατό άλλα αριστουργήματα από καλλιτέχνες της μεγάλης École de Paris από το Soutine μέχρι το Maurice Utrillo, από το Moise Kisling μέχρι τh Suzanne Valadon. Μεταξύ των έργων του Modigliani που εκτίθενται, πορτρέτα της αγαπημένης του Jeanne Hebuterne και «το κορίτσι με το γαλάζιο φόρεμα» που έγινε η εικόνα της έκθεσης.

Η Ελβίρα με λευκό κολάρο, 1917

Την περίοδο που εγκαταστάθηκε στο Παρίσι ήταν η εποχή της ανεξέλεγκτης έκρηξης στις τέχνες και της γέννησης του κυβισμού στη ζωγραφική. Ο Μοντιλιάνι έρχεται αφομοιώνει πρωτοποριακές εμπειρίες καθώς και τις θεμελιώδεις αρχές του Σεζάν. Επιλέγει ένα στυλ που θα το αναπτύξει με τους προσωπικούς του όρους. Έχει επηρεασθεί επίσης καθοριστικά από την εντρύφηση στη λογοτεχνία και τη μετα – ρομαντική και παρακμιακή κουλτούρα αλλά αυτός που επηρέασε βαθύτατα τη σκέψη του ήταν ο Νίτσε.

Νεαρή κοπέλλα με κόκκινα μαλλιά, 1918

Επηρεάστηκε από τον Τουλούζ Λοτρέκ, το Γκογκέν, το Βαν Γκογκ και βέβαια όπως προαναφέραμε τον Πολ Σεζάν που τον συναντάμε στις μεγάλες έγχρωμες καθώς σε έργα του 1909 όπως «Ο ζητιάνος του Λιβόρνο» και «Ο παίκτης του τσέλο». Με την εγκατάσταση του στο  Μονπαρνάς ξεκινά η  φιλίας με το Ρουμάνο Κοντσαντίν Μπρανκούζι με τον οποίο ανακαλύπτουν τη γλυπτική της Αφρικής γλυπτικής και την εκφραστική και ρυθμική δύναμη της γραμμής.

Ο Μοντιλιάνι στο στούντιο του στο Μονπαρνάς

Δύο χρόνια πριν από το θάνατο του, 3 Δεκεμβρίου 1917, παρουσιάζει την πρώτη και μοναδική του έκθεση στη γκαλερί Berthe Weill. Στην  έκθεση έγινε χαλασμός κόσμου καθώς η αστυνομία την είχε απαγορεύσει λόγω των γυμνών έργων του καλλιτέχνη. Παρουσίασε γυμνά έργα σε μεγάλο μέγεθος ένα μάλιστα από αυτά το τοποθέτησε στη βιτρίνα. Μια έκθεση, μέγα σκάνδαλο όσο ο Μοντιλιάνι ήταν στη ζωή.

Πορτρέτο του φίλου του Λευκορώσου ζωγράφου Χάιμ Σουτίν 1916.

Η πενταετία 1915 – 1920, τη χρονιά του θανάτου του, είναι η περίοδος δημιουργίας των διάσημων έργων του. Ζωγράφισε αποκλειστικά πορτρέτα των φίλων του, ανώνυμων χαρακτήρων και τα υπέροχα γυμνά μοντέλα. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Νίκαια, τα δυο τελευταία χρόνια της ζωής του, ζωγράφισε και μερικά τοπία. Η προσωρινή του μετακόμιση είχε να κάνει με τις κακουχίες στο Παρίσι τον 1ο παγκόσμιο πόλεμο. Ζούσε με την τελευταία σύντροφό του jeanne Hebuterne με την οποία απέκτησε και μία κόρη στην οποία έδωσαν το όνομα της μαμάς. Δεν πρόλαβε να νομιμοποιήσει τη σχέση με τη jeanne ούτε να αναγνωρίσει την κόρη καθώς τον πρόλαβε ο θάνατος.

Κορίτσι σε κίτρινο φόρεμα 1917

Μπλέ Καρυάτιδα 1913

Άλλο ένα πορτρέτο από τα 25 της μελαγχολικής και ντροπαλής συντρόφου του jeanne hebuterne

Σχέδιο από τη συλλογή του Paul Alexandre

 

André Derain ( 1880 – 1954) Μεγάλοι Λουόμενοι, 1908 ( από την παρουσίαση των συνοδοιπόρων του Μοντιλιάνι στηνÉcole de Paris )

Chaim Soutine (1894 – 1943) Κόκκινες σκάλες στις Κάννες, 1918

Maurice Utrillo (1883 – 1955) Rue Marcadet στο Παρίσι, 1911

Amedeo Modigliani – κορίτσι με γαλάζιο φόρεμα. Δημιουργήθηκε την πρωτοχρονιά του 1918

 

Last modified: 11/11/2019