Οι κούκλες της αποχαιρετούν τη Μαρία Αργυριάδη

Η γυναίκα που έκανε το παιχνίδι ζωή της και έζησε την ευτυχία να δει ένα υπέροχο μουσείο παιχνιδιών να γίνεται πραγματικότητα έφυγε χθες από τη ζωή. Η Μαρία Αργυριάδη ξεκίνησε να συλλέγει παιχνίδια σε ηλικία 24 ετών όταν ένα ξημέρωμα αγόρασε μια κούκλα αρκούδας μισοκατεστραμμένη. Δημιούργησε μια τεράστια και κυρίως σημαντική συλλογή παιχνιδιών η οποία από τον Οκτώβριο του 2017 αποτελεί τη βάση του Μουσείου Παιχνιδιών που ίδρυσε το Μουσείο Μπενάκη στον Πύργο Κουλούρα στο Φάληρο.

Μουσείο Παιχνιδιών. Πύργος Κουλούρα

Η Μαρία Αργυριάδη γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε γλυπτική στη Σχολή Καλών Τεχνών του Ε.Μ.Π. Ήταν μέλος της United Federation of Doll Clubs. Συμμετείχε σε  διεθνή συνέδρια και είχε δημοσιεύσει άρθρα σχετικά με το παιχνίδι και τις συλλογές παιχνιδιών. Η συλλογή της θεωρείται μια από τις δέκα σπουδαιότερες της Ευρώπης και γι’ αυτό συχνά την επισκέπτονταν μελετητές και συλλέκτες του εξωτερικού. Είχε εκθέσει αντικείμενα της συλλογής της στην Πολιτιστική Εταιρεία Πανόραμα, στην Πινακοθήκη Πιερίδη, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων κ.ά. Συνεργαζόταν με το Μουσείο Μπενάκη στα εκπαιδευτικά του προγράμματα και συμμετείχε στην προετοιμασία της Πανελλαδικής Έκθεσης των Κ.Α.Π.Η. «Ξαναφτιάχνω τα παιχνίδια των παιδικών μου χρόνων». Δημοσίευσε ενδιαφέροντα βιβλία με θέμα το παιχνίδι: «Το ημερολόγιο μιας κούκλας», «Ο μαγικός κόσμος των παιχνιδιών», «Η κούκλα στην ελληνική ζωή και την τέχνη από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα», «Το Ελληνικό δωδεκαήμερο» «Χριστουγεννιάτικα Παιχνίδια».
Θυμόταν το ξεκίνημα των συλλογών της και της αγάπη της για ντα παιχνίδια: «Θα ήταν το 1970 όταν γύρω ένα ξημέρωμα Σαββάτου προς Κυριακή στις 3 η ώρα με το λιγοστό φως του φεγγαριού και έναν φακό πρωτοείδα μια μικρή αρκούδα. Την αγόρασα από τον γυρολόγο και την πήρα στα χέρια μου. Ήταν μια μικρή, κίτρινη αρκούδα μαδημένη, ταλαιπωρημένη, κομμένη με ψαλίδι σε μία μεριά απ’ όπου ξεπεταγόταν το άχυρο. Το ένα της πόδι κρεμόταν έτοιμο να κοπεί και της έλειπε το ένα μάτι. Καθώς την κοιτούσα θυμήθηκα τη δική μου αρκούδα και αναρωτήθηκα πώς είναι δυνατόν κάποιοι να τις πετάνε κάποια στιγμή αφρόντιστες στα σκουπίδια. Την κράτησα και από τότε ξεκίνησα να μαζεύω παλιά παιχνίδια».
Το Μουσείο Μπενάκη αποχαιρετώντας τη Μαρία Αργυριάδη σημειώνει: «Η Μαρία κληροδότησε σε όλους μας μια σειρά μελετών και ένα ολόκληρο μουσείο πάνω στο αγαπημένο της θέμα, τα παιδικά παιχνίδια. Η γνώση της, βαθιά και ευρύτατη, όπως μπορεί να βεβαιώσει καθένας που είχε την τύχη να συνομιλήσει μαζί της, εκπήγαζε από δεκαετίες ενασχόλησης συνταιριασμένης με πραγματικό πάθος και με απέραντη γενναιοδωρία.

Αυτή η γενναιοδωρία δεν εκφράστηκε στην προσφορά μόνο του υλικού αποθησαυρίσματος του πάθους της, της συλλογής παιχνιδιών, αλλά και στην προσφορά του χρόνου που αφιέρωσε στην δημιουργία, την τεκμηρίωση και την λειτουργία ενός ολόκληρου μουσείου. Λίγες μόνο ημέρες μετά την παρότρυνση του Άγγελου Δεληβορριά το 1991 υπογράφηκε η δωρεά της και σε αυτή την πράξη προσφοράς η Μαρία παρέμεινε αφοσιωμένη. Άλλωστε, την εκλάμβανε ως υποχρέωση και εργάστηκε για αυτήν για τρεις δεκαετίες έως τα εγκαίνια του Μουσείου Παιχνιδιών τον Οκτώβριο του 2017.
Για το πάθος της, για την αφοσίωσή της, για την γενναιοδωρία της, για την αγάπη της, πολλά απομένει να ειπωθούν. Σήμερα, ημέρα του αποχωρισμού, την ευχαριστούμε για όσα μας πρόσφερε».

 

 

Last modified: 07/12/2018