Νίκος Κυριακόπουλος: Η Τέχνη προϋποθέτει ατσάλινη θέληση, δυνατό μυαλό, οξυμένες αισθήσεις και αγάπη

Πέπη Καλλίλα
Δημοσιογράφος

 Μεσημέρι, τέμπερα σε χαρτί, 22,7x30,5cm Η τέχνη εκτός από στρατευμένη, υπήρξε και επιστρατευμένη. Αυτό αποδεικνύει και την αφυπνιστική ισχύ της αλλά και το γεγονός πως το μαχαίρι έχει πολλές χρήσεις.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στο εργαστήριο του Δ. Μυταρά. Αυτή είναι η τέταρτη ατομική του έκθεση ενώ έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές. Του αρέσει να ζωγραφίζει τοπία και πορτραίτα αλλά η μεγάλη του αγάπη είναι το γυναικείο γυμνό σε όλες του τις εκφάνσεις.   
084Πείτε μας λίγα πράγματα για την ατομική σας έκθεση με τίτλο «Τοπία» που είδαμε στην αίθουσα τέχνης «Καπλανών 5»

 Είναι η τέταρτη ατομική έκθεση των έργων μου. Παρουσιάζονται 46 έργα, λάδια, τέμπερες  και ακουαρέλες, τα οποία δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών καλοκαιριών. Ζωγραφίστηκαν όλα εκ του φυσικού, τα περισσότερα στη Μεσσηνία και είναι η πρώτη φορά που εκθέτω αποκλειστικά και μόνο τοπία. Είναι έργα μικρών και μεσαίων διαστάσεων, καθώς υπήρχαν πρακτικοί λόγοι που έπρεπε να αντιμετωπιστούν, εφόσον δούλεψα εξ ολοκλήρου στην ύπαιθρο αλλά και γιατί προτίμησα να ζωγραφίσω σχετικά γρήγορα, όσο οι ιδέες μου ήταν νωπές.

«Πάγια επιδίωξη των προσπαθειών μου είναι η αναπαράσταση του φυσικού κόσμου με αμιγώς ζωγραφικό τρόπο», αναφέρετε στο δελτίο τύπου. Υπάρχουν συγκεκριμένα θέματα που σας ενδιαφέρει να αναπαραστήσετε ζωγραφικά;
Ο άνθρωπος είναι, νομίζω, το μεγάλο θέμα.  Περισσότερο από όλα με ενδιαφέρει το γυναικείο γυμνό, με ερωτική πάντα ματιά. Η ταραχή, η λαγνεία και η ένταση που μπορεί να έχει το βλέμμα μιας γυναίκας, η αφή του σώματός της, η μυρωδιά της, η ερωτικά φορτισμένη ατμόσφαιρα γύρω της, όλα αυτά θέλω να τα χωρέσω στα έργα μου. Σαν κυνηγός θέλω να κάνω και τα πορτραίτα. Αντρικά ή γυναικεία, επιχειρώ να φυλακίσω κάτι από την ύπαρξη του μοντέλου στο μουσαμά, να παραβώ την ιδιωτικότητά του, να του πάρω κάτι πολύτιμο , να δω και να αποτυπώσω αυτό που καταλαβαίνω ως ουσία του. Τέλος με ενδιαφέρει πολύ και το τοπίο, προτιμώ δε τα θαλασσινά. Με ενθουσιάζει η ιδέα  να βάλω την απέραντη θάλασσα μέσα σε ένα τελάρο.

 2_13Σας έχει επηρεάσει στη δουλειά σας η κατάσταση που επικρατεί τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα;
Αν εννοείτε τη ζωγραφική εργασία, μάλλον όχι, τουλάχιστον όχι συνειδητά. Αν αναφέρεστε στην επαγγελματική δραστηριότητα, κυνικά σας λέω πως πρόκειται μάλλον περί πολυέξοδου πάθους, κάτι σαν το τζόγο ή τον αλκοολισμό, παρά περί επικερδούς εργασίας.

Ταξιδεύετε συχνά;
Όχι πολύ, σίγουρα όχι όσο θα ήθελα. Αν πρόκειται να φύγω για λίγο, συνήθως το αποφεύγω, νοιώθω πως θα αποσυντονιστώ. Όταν όμως μπορώ, επιλέγω να φύγω για καιρό, ιδανικά για μήνες. Με ενθουσιάζει η ιδέα να ζήσω και να ζωγραφίσω κάπου αλλού, να ζυμωθώ με το καινούριο μέρος, ποτέ όμως βιαστικά και σαν τουρίστας.

Αυτά τα πολύμηνα ταξίδια, αποτελούν ενδεχομένως την πηγή της έμπνευσής σας;
Την πηγή, όχι. Νέες ιδέες μπορεί να προκύψουν οπουδήποτε, ένα νέο θέμα πολλές φορές μπορεί να με κινητοποιήσει διαφορετικά αλλά και αυτό δεν αποτελεί κανόνα. Επίσης, διαφορετικά δεν σημαίνει απαραιτήτως καλύτερα. Όσο για την έμπνευση, δεν ξέρω τι είναι ακριβώς. Ίσως μία πιο ευτυχής συγκυρία, Θάλασσα, τέμπερα σε χαρτόνι, 25x34cmμετά από ώρες, μέρες, χρόνια δουλειάς ; Δεν ξέρω. Ποιος είναι ο ρόλος της τέχνης σε καιρούς ακραίων πολιτικών καταστάσεων όπως αυτές που ζούμε σήμερα;
Μιλώντας για τη ζωγραφική, είναι μία τέχνη μέσω της οποίας δύναται κανείς, αν το επιθυμεί, να πάρει θέση, μεταξύ άλλων, και για την εκάστοτε πολιτική κατάσταση. Σπουδαίοι ζωγράφοι στο παρελθόν έκαναν έργο με σαφή πολιτικό περιεχόμενο. Ο Goya, ο Daumier, ο Courbet, ο Picasso είναι μερικοί μόνο από τους ζωγράφους που, άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο, άρθρωσαν ζωγραφικό λόγο για τα μεγάλα πολιτικά ζητήματα της εποχής τους. Από την άλλη, ο Renoir και ο Modigliani, για να αναφέρω δύο ζωγράφους που αγαπώ πολύ, κατά τη διάρκεια του Ά παγκοσμίου πολέμου, ο πρώτος γέροντας πια και με δύο γιους στο μέτωπο, ο δεύτερος νέος αλλά ανίκανος να υπηρετήσει, ζωγράφίσαν μερικά από τα Παραλιακό καφέ, λάδι σε μουσαμά, 30 x 40 εκ.ωραιότερα γυμνά και πορτραίτα της ιστορίας της τέχνης, που δε φανερώνουν τη θηριωδία της εποχής τους. Θέλω να πω, πως η ζωγραφική δεν πρέπει να κρίνεται από το θέμα της έστω και αν αυτό αφορά ιστορικές στιγμές. Η ζωγραφική πρωτίστως είναι καλή ή κακή και όχι αφυπνισμένη ή αδρανής. Κρίνοντας την με κύριο γνώμονα το θέμα της και όχι με όρους ζωγραφικούς, ανοίγουμε την πόρτα στην αισθηματολογία.

Μήπως κάποιες φορές πρέπει να είναι στρατευμένη ώστε να αφυπνίζει;
Η τέχνη εκτός από στρατευμένη, υπήρξε και επιστρατευμένη. Αυτό αποδεικνύει και την αφυπνιστική ισχύ της αλλά και το γεγονός πως το μαχαίρι έχει πολλές χρήσεις. Μπορεί κανείς να κόψει ψωμί, μπορεί και να σκοτώσει. Ακόμα, δεν ξέρω από πού πηγάζει η βεβαιότητα για τις ορθές αντιλήψεις συνολικά των καλλιτεχνών. Ιστορικά, οι άνθρωποι έσφαλλαν συχνά και για το ποιος είναι καλλιτέχνης και για το τι εστί ορθή αντίληψη. Μένει, νομίζω, ο κάθε ένας από εμάς να κάνει τη δουλειά του όσο μπορεί καλύτερα. Μόνος ή ομαδικά, στρατευμένα ή όχι, η Τέχνη ούτως ή άλλως προϋποθέτει ατσάλινη θέληση, δυνατό μυαλό, οξυμένες αισθήσεις και αγάπη. Έτσι ίσως πλησιάσουμε το Όνειρο.

 

 

 

Last modified: 02/09/2014