Για τον Takis – Ο ήλιος σήμερα θα είναι καυτός. Όπως αρμόζει στον Αύγουστο.

Τιμώντας τη μνήμη του γλύπτη Takis, δημοσιεύουμε αποχαιρετιστήριο κείμενο του φίλου και συνεργάτη του γλύπτη Νίκου Σταθούλη. 

O Takis με το Νίκο Σταθούλη

«Φίλε μου Νίκο πεθαίνω…»
Η φωνή σου τρεμάμενη από το τηλέφωνο με συντάραξε αγαπημένε μου Φίλε Takis… : «Έφαγα το φαγητό μου…» είπες.
Σήκωσα τα μάτια μου στον ουρανό. Έτρεχα στην Αττική οδό ασυναίσθητα. Σε 14 λεπτά ήμουν στο Γεροβουνό : «Όλοι θα πεθάνουμε. Θα πεθάνω στα χέρια σου…». Κυριακή μεσημέρι. Σιωπή…!!!
Κι ύστερα ήρθε ο λήθαργος. Ύπνος βαθύς. Νάρκη. Αδράνεια του νου. Κώμα. Καμία αίσθηση.
Έφυγες αθόρυβα. Σιωπηλά. Χωρίς κραυγές και μακρόσυρτους αποχαιρετισμούς.
Προσπάθησες να συμφιλιωθείς με την ιδέα του θανάτου αγαπημένε μου.
Έπαιξες παιχνίδι με το θάνατο διαλέγοντας τον τρόπο που ήθελες να πεθάνεις.
Ο θάνατος Φίλε μου είναι πολύ δυνατός. Είναι η φυσική κατάληξη της ζωής και όπως λέει ο Επίκουρος : «Όταν θα έρθει ο θάνατος εγώ δεν θα είμαι πια εκεί».
Δεν ήσουν εκεί. Γιατί προτίμησες την Αθανασία. Του την «έκανες». Δύσκολος άνθρωπος καθώς ήσουν. Καλλιτέχνης από γεννησιμιού σου.
Σημασία έχει το π ώ ς έζησες.
Έζησες για την Αγάπη, τον Έρωτα και την Δημιουργία. Όποτε Είσαι εδώ. Δίπλα μας. Κοντά μας. Αιώνια. Η ίδια η ζωή Σας ήταν ένα στοίχημα με την Αθανασία Αγαπημένε Φίλε.
Παίξατε με τον χρόνο. Ο χρόνος δίνει όλες τις απαντήσεις. Πως το ξέρατε και μονομαχήσατε μαζί του νικώντας τον;
Ήσουν γενναιόδωρος Αγαπημένε μου. Γενναιοδωρία δεν είναι που μας έδωσες αυτά που εμείς χρειαζόμασταν περισσότερο από σένα, αλλά αυτά που εσύ χρειαζόσουν περισσότερο από όλους εμάς. Την Αγάπη μας. Τον Σεβασμό μας.
Όσα περισσότερα δώσατε στην ανθρωπότητα, τόσα περισσότερα πήρατε. Και πάλι όμως. Τα μοιράσατε γενναιόδωρα. «Ο,τι κάνουμε για τον εαυτό μας, πεθαίνει μαζι μας. Ο,τι κάνουμε για την ανθρωπότητα παραμένει αθάνατο…» επαναλαμβάνατε συχνά.
Ο Νομπελίστας ποιητής Γιώργος Σεφέρης λέει ότι «Κατά βάθος είμαστε ζήτημα Φωτός.
Η Γλυπτική έχει σχέση με το Φως της μέρας.
Είσαι το Φως της Νύχτας. Το άλλο Φως. Που λέγεται σκοτάδι. Ο πληθυντικός δεν έχει σημασία πλέον Φίλε.
Ξαναγύρισες εκεί. Στην ελληνική νύχτα γύρισες και ακούς τώρα τις φωνές της.
Από αυτή τη νύχτα χαράζει η αυγή του Πρώτου Ανθρώπου. «Έτσι γεννήθηκε η γλυπτική…» έλεγες.
Τα έργα σου πλέον αγαπημένε μου Takis θα ενεργοποιούν τον μαγνητισμό μας. Όπως ακριβώς η σχέση μας. Προσεγγίζοντάς τα, εισπράξαμε όλοι μας τον μαγνητισμό που Εσύ ονόμασες : «Τέταρτη Διάσταση».
Εδώ τώρα, αυτή τη στιγμή, μεταξύ μας, υπάρχει και ανταλλάσσεται μαγνητισμός. Υπάρχεις. Μέσα από την άλλη διάσταση σου.
Αυτό είναι η τέταρτη διάσταση.
Κέρδισες Ακριβέ μου Φίλε. Όποιος αμελεί τις μούσες όταν είναι νέος, χάνει το παρελθόν και σκοτώνει το μέλλον.
Έσπασες τα συμβατικά σύνορα μεταξύ της Τέχνης. Της επιστήμης. Της μηχανικής. Της ποίησης. Της ιστορίας. Της Μουσικής. Σε μια προσπάθεια για έναν πιο ελεύθερο, πιο ευρύτερο, πιο απελευθερωμένο τρόπο σκέψης. Το πέτυχες.
Τι να κάνεις μια ζωή χωρίς αισθήσεις; Ο θάνατος μέσω της μνήμης νικιέται μόνο.
«Ο θάνατος είναι χλωμός, και ίδιος για όλους…» τα τελευταία Σας λόγια.
Ο Takis σε κώμα.
Ο ήλιος σήμερα θα είναι καυτός. Όπως αρμόζει στον Αύγουστο.
Η δόξα είναι ο ήλιος των νεκρών.
Ζήσαμε με συναισθήματα.
Μετρήσαμε το χρόνο με τους χτύπους της καρδιάς.
Ευχαριστώ για όλα Ακριβέ μου Φίλε
Αντίο.
Το μόνο σίγουρο : Θα Συναντηθούμε…
9 Αυγούστου 2019. 4:30 π.μ.

Υ.γ. Θα γίνουν όλα όπως ήθελες. Θα καείς. Η στάχτη σου θα σκορπιστεί στο Γεροβουνό. «Το Ιερό Βουνό…» έλεγες, πριν σε πάρει στην αγκαλιά της η Ιστορία. 

Πηγή: Προσωπική σελίδα FB Νίκου Σταθούλη

 

Ο Νίκος Σταθούλης γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε δραματική τέχνη στη Σχολή του Πέλου Κατσέλη και δημοσιογραφία στο Εργαστήρι Δημοσιογραφίας (1980). Σε ηλικία 23 ετών γνώρισε τον ζωγράφο Μίνω Αργυράκη και οργάνωσε ατομικές του εκθέσεις. Το 1983 γνώρισε τον αλεξανδρινό μαικήνα της σύγχρονης τέχνης Αλέξανδρο Ιόλα, με προτροπή του οποίου έγινε ο προσωπικός του βιογράφος. Από το 1983 συνεργάζεται σε έγκυρα περιοδικά, εφημερίδες, ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς ως σχολιαστής πολιτιστικών γεγονότων («Ένα», «Καθημερινή», «Σκάι TV», «Ρ/Σ Σκάι 100,3», «Status», «Blue»). Από το 1989 έχει συγκροτήσει ένα από τα πλέον ενήμερα αρχεία κλαπέντων, πλαστών και αμφισβητουμένων έργων τέχνης ιδιωτικών συλλογών. Το 1996 άνοιξε και εξέθεσαν στην αίθουσα τέχνης Down Town Art Gallery, στην περιοχή του Ψυρρή, οι: Τάκις, Ράουσενμπεργκ, Γουόρχολ, Λαλάν, Ζαν Τινγκελί, Νίκι ντε Σαν Φαλ, Μιρό, Πικάσσο, Μαξ Ερνστ, Αλέξη Ακριθάκη, Ευγένιο Σπαθάρη, Μίνω Αργυράκη, Σωκράτη Σωκράτους, Μάρθα Λυμπέρη, Χριστόφορο Κοτέντο, κ.ά. Τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται ως σύμβουλος τέχνης σε ιδιωτικές συλλογές.

 

 

 

 

 

Last modified: 11/08/2019