Βλάσης Φρυσίρας: Η δημιουργία μιας συλλογής είναι περιπέτεια ζωής

ΒΛΑΣΗΣ  ΦΡΥΣΙΡΑΣ

Γράφουν 

Elisabeth Bargue, Μουσειολόγος

Ηρα Παπαποστόλου, Ιστορικός Τέχνης

Κατάγομαι από το Κιάτο Κορινθίας. Στην οικογένειά μου δεν υπήρχε παράδοση συλλεκτική. Είμαι ο πρώτος που άρχισε αυτό το έργο. Η αρχή έγινε το 1963, όταν ήμουν πρωτοετής φοιτητής στη Νομική, και έγινε με ιδιαίτερη επιφυλακτικότητα γιατί ούτε ιδιαίτερες γνώσεις είχα αλλά ούτε και χρήματα. Ξεκίνησα αυτό το έργο σαν αντιστάθμισμα στο ότι δεν έγινα ζωγράφος. Το πρώτο έργο που είχα αποκτήσει ήταν ενός ανώνυμου ναϊφ ζωγράφου με θρησκευτικό περιεχόμενο. Αυτό αποτέλεσε την απαρχή της συλλογής μου.

Η ανεκπλήρωτη επιθυμία μου να γίνω ζωγράφος ήταν το κίνητρο να δημιουργήσω μία συλλογή με κατευθυντήρια γραμμή την ανθρωποκεντρική ζωγραφική, μια ζωγραφική με βιωματικό περιεχόμενο και όχι διακοσμητικό. Το να δημιουργήσεις μια συλλογή έργων τέχνης δεν αρκεί σαν προϋπόθεση η επιθυμία και η αγάπη που έχεις για την τέχνη αλλά και η οικονομική δυνατότητα, να μπορείς δηλαδή να αποκτήσεις έργα τέχνης. Δυστυχώς ο χώρος αυτός είναι ένα πολύ ακριβό χόμπι. Πάνω σε αυτή τη βάση άρχισα σιγά-σιγά με νέους καλλιτέχνες που τα έργα τους ήταν οικονομικά προσεγγίσιμα και όσο οι οικονομικές μου δυνατότητες το επέτρεπαν κάλυψα αυτόν τον κορμό των νέων καλλιτεχνών με έργα καθιερωμένα και στο βάθος μιας δεκαπενταετίας είχα περίπου χίλια έργα Ελλήνων καλλιτεχνών.
Με τους καλλιτέχνες δημιουργούσα πάντα μία σχέση ανθρώπινη η οποία είχε και τα θετικά της αποτελέσματα και τα αρνητικά. Επειδή είμαι άνθρωπος του λόγου, με ενδιέφερε η σκέψη και το όραμα του καθενός γιατί πιστεύω ακράδαντα ότι το μυαλό είναι εκείνο που κατευθύνει τα χέρια.
ΦΡΥΣΙΡΑΣ ΒΛΑΣΗΣΠρωτοπαρουσίασα τη συλλογή μου δημόσια το 1990 σε δημόσιους χώρους: Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κρήτη, Ρόδο, Ζάκυνθο. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να περάσουν διάφορα μηνύματα στο κοινό, να γνωρίσει ο κόσμος νέους καλλιτέχνες, να αφήσουν τα κορνιζάδικα καταστήματα και να κοσμούν τα σπίτια τους με έργα καλλιτεχνών στηρίζοντάς τους συγχρόνως. Πέραν αυτού αυξήθηκαν και οι εμπορικοί χώροι των έργων τέχνης και πιστεύω ότι συνέβαλα στο μέτρον του δυνατού με ένα μικρό λιθαράκι στην ανάπτυξη του πολιτιστικού γίγνεσθαι στη χώρα μου.
Η επιλογή που κάνω για τα έργα στηρίζεται απόλυτα στη δική μου κρίση, στη γνώση που έχω και στο ένστικτο. Με ιντριγκάρει πολύ να στηρίζω ένα νέο παιδί που θα με δικαιώσει στο χρόνο.
Η δημιουργία μιας συλλογής είναι μια περιπέτεια ζωής. Δεν ξέρω αν δίνει αξία ή όχι στον κάθε συλλέκτη που κάνει αυτό που νιώθει. Εμένα προσωπικά δεν με ενδιαφέρει καθόλου αυτό. Εγώ το έκανα και το κάνω γιατί είναι τρόπος ζωής μου. Το έχω επιλέξει και δεν αξιώνω το μπράβο κανενός. Για το αν οι κρατικοί φορείς του πολιτισμού ενισχύουν το έργο του κάθε συλλέκτη – εδώ θέλω να είμαι ξεκάθαρος – το κράτος δεν έχει καμία υποχρέωση να φορτώνεται την τρέλα του καθενός. Αν όμως οι φορείς του πολιτισμού πιστεύουν ότι ελάχιστοι προσφέρουν πραγματικά πολιτιστικό έργο τότε αξίζει να το στηρίξουν.
ΒΛΑΣΗΣ ΦΡΥΣΙΡΑΣΗ οικονομική κρίση σε κάθε χώρα επηρεάζει τον πολιτισμό αφού γνωρίζουμε ιστορικά ότι ο πολιτισμός άνθισε σε οικονομικά υγιείς κοινωνίες και είναι προϋπόθεση ευμάριας.Η συλλεκτική μου διαδρομή είχε την τύχη σήμερα να αντιατοπτρίζεται στο Μουσείο Φρυσίρα που στεγάζεται στην Πλάκα σε δύο σπουδαία νεοκλασικά κτίρια της Αθήνας. Έχει επιτελέσει επί μία δεκαπενταετία σπουδαίο πολιτιστικό έργο με παγκόσμιου βελινεκούς εκθέσεις καλλιτεχνών. Το έργο έχει βραβευτεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση το 2003 σαν ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά έργα ιδιωτικής πρωτοβουλίας στην Ευρώπη και έχω τιμηθεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για την πολιτιστική μου προσφορά. Από όλα αυτά παίρνω κουράγιο για να συνεχίσω τη διαδρομή μου.
Σε μία διαδρομή σαράντα περίπου χρόνων που έχω σε αυτόν το χώρο, δεν ξέρω τί εικόνα μπορεί να περνάει στον κόσμο για τη φυσιογνωμία και το πρόσωπο ενός συλλέκτη που ασχολείται με τον πολιτισμό. Έχω άπειρη αλληλογραφία και με πνευματικούς ανθρώπους αλλά και με απλούς πολίτες που εκφράζουν τα συναισθήματά τους απέναντί μου. Πιστεύω ότι αυτοί που έρχονται σε επαφή μαζί μου και με γνωρίζουν έχουν τελείως διαφορετική γνώμη από αυτούς με τους οποίους δεν έχουμε ανταλλάξει ούτε μια σκέψη μαζί.

2 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Last modified: 15/11/2014