Αγοράζουμε έργα από Καλλιτέχνες της γενιάς μας!…

Γιάννης Τζιμούρτας
Δημοσιογράφος

Αν αγαπάς την τέχνη δεν χρειάζονται εκατομμύρια για να αποκτήσεις ένα έργο που θα ζήσεις μαζί του

Νεαρός καλλιτέχνης επισκέπτεται το διευθυντή τράπεζας στη Νέα Υόρκη και αρκετά τρακαρισμένος του παρουσιάζει μια σειρά από ζωγραφικά έργα του και εκτυπώσεις. Ο καλλιτέχνης άγνωστος, αλλά και οι τιμές των έργων πολύ χαμηλές. Ο τραπεζίτης βλέπει τα έργα με μεγάλη προσοχή και στο τέλος αρνείται να αγοράσει. Καθώς αποχωρεί ο απελπισμένος καλλιτέχνης δείχνει τα έργα του στη γραμματέα τού τραπεζίτη, αλλά κι αυτή με τη σειρά της αρνείται να αγοράσει έστω και ένα χαρτί.
Η γραμματέας μετά από χρόνια, συνταξιούχος πια, διηγείται την ιστορία στο γιό της.
«Σοβαρά μητέρα! Θα είχαμε νεανικά έργα του Γουόρχολ και αρνήθηκες να τα αγοράσεις;»

Οι κονσέρβες του Άντυ Γουόρχολ, Ιούλιος του 1962. Ένα έργο επανάσταση στη σύγχρονη τέχνη. Όλο το σετ των εκτυπώσεων το αγόρασε ο γκαλερίστας από τον καλλιτέχνη για 3000 δολάρια, με δόσεις

Μια ιστορία πέρα για πέρα αληθινή που την αποκάλυψε ο καλλιτέχνης Μάικ Βρέναν. Έτσι είναι, ούτε ο τραπεζίτης ούτε η μητέρα τού Μάικ γνώριζαν το νεαρό Άντι Γουόρχολ κι ούτε μπορούσαν να φαντασθούν την εξέλιξη του. Κανείς δεν γνωρίζει ποιος καλλιτέχνης μπορεί να καθιερωθεί, να γίνει γνωστός, να διευρύνει τον κύκλο του.
Η τέχνη μαζί με όλα τα άλλα είναι και επένδυση. Επένδυση στο έργο τέχνης που δημιουργείται αλλά και στο μέλλον του καλλιτέχνη.
Αγοράζουμε την τέχνη που μας συγκινεί, που διεγείρει ευαισθησίες, που καλύπτει τις ανάγκες της προσωπικής μας κουλτούρας, που με την πρώτη ματιά μας προκαλεί έναν παράξενο κραδασμό. Μπαίνουμε μέσα στο έργο ιχνηλατούμε την καρδιά του, αναζητούμε τις προθέσεις του, θέλουμε να αποκρυπτογραφήσουμε τα μηνύματα του. Κατά την ταπεινή μου άποψη το έργο τέχνης πρώτα το αγαπάς, πρώτα δένεσαι μαζί του και κάποια στιγμή πιθανόν να νοιαστείς για την οικονομική του αξία.

Νίκος Κασκούρας Αντίσκηνο. Γι αυτούς που έζησαν και ζουν το δράμα της κρίσης.

Πραγματικά ζηλεύουμε όσους έχουν στους τοίχους του σπιτιού τους ή του γραφείου τους έναν Φρίντριχ, έναν Βαν Γκογκ, έναν Βερμέερ, έναν Λύτρα ή έναν Μπουζιάνη. Όμως η αγάπη μας για την τέχνη δεν σταματά εκεί. Σε όλες τις εποχές υπάρχουν καλλιτέχνες που αξίζουν, που εκφράζουν τη γενιά τους.
Φαντασθείτε ότι οι πατεράδες μας θα μπορούσαν να έχουν αγοράσει κάποια από τα υπέροχα νεανικά έργα του Μόραλη ή οι παππούδες μας  έργα του Παρθένη και οι προπάπποι μας κάποιο έργο του Νικολάου Γύζη.
Είναι υπέροχο να αγοράζεις καλλιτέχνες της γενιάς σου. Καλλιτέχνες που ζουν και δημιουργούν ταυτόχρονα με όσα ζούμε εμείς.
Εκεί έξω υπάρχουν καλλιτέχνες που πιθανόν να δημιουργούν έργα ισάξια με παλαιότερους καλλιτέχνες που θαυμάζουμε.

Θανάσης Μακρής – Ταΰγετος

Αν πραγματικά αγαπάμε την τέχνη αγοράζουμε έργα από καλλιτέχνες που ζουν μαζί μας.
Ελάχιστοι καλλιτέχνες βιοπορίζονται σήμερα από την τέχνη τους και από αυτούς ακόμη λιγότεροι παρουσιάζουν τις δουλειές τους σε γκαλερί ή άλλους χώρους. Πολλοί είναι υποχρεωμένοι να κάνουν και κάποια άλλη εργασία, γεγονός που δεν τους μειώνει μεν αλλά τους στερεί την ευκαιρία να προσφέρουν όλα όσα μπορούν και θέλουν. Αγοράζοντας έργα από καλλιτέχνες εν ζωή βοηθάμε στην τέχνη να υπάρχει. Κάποιοι από τους καλλιτέχνες που γνώρισα στα χρόνια της νιότης αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το καβαλέτο και το πινέλο και να αναζητήσουν το βιοπορισμό τους σε άλλους κλάδους. Μερικούς δεν τους ξανασυνάντησα.
Αυτά τα φτηνά έργα που θα αγοράσουμε σήμερα πιθανόν σε λίγο καιρό να αποδειχθούν επένδυση. Βέβαια όπως όλες οι επενδύσεις ενέχει ρίσκο, αλλά αν παραβλέψουμε την οικονομική διάσταση τότε πρέπει να νιώθουμε πολύ ικανοποιημένοι.

Ευθύμης Ευθυμιάδης

Είναι γνωστό ότι στο ξεκίνημα τους ο Μπάνκσι ή ο Μπασκιά πούλησαν έργα τους για 150 και 100 δολάρια. Στην πρώτη έκθεση τού Άντι Γουόρχολ τα μεγάλα του έργα με τις κονσέρβες πουλιόντουσαν προς 1000 δολάρια το ένα, ενώ φτηνότερα πουλούσε ζωγραφικά έργα και εκτυπώσεις ο ίδιος λίγα χρόνια νωρίτερα.
Και να μην ξεχνάμε ότι ο κάθε καλλιτέχνης εκφράζει την εποχή του. Ο Μπάνκσι με τις ζωγραφιές του σχολιάζει όλα όσα σημαδεύουν τη γενιά μας, το ίδιο και ο Άι Γουεϊγουέι. Και για να έρθουμε στα καθ΄ ημάς ο καθηγητής της Σχολής Καλών Τεχνών Άγγελος Αντωνόπουλος στην έκθεση του στον Πειραιά παρουσιάζει έργα που αποτυπώνουν την Ελλάδα των δέκα τελευταίων ετών. Τα έργα του Νίκος Κασκούρα για την κρίση είναι γροθιά στο στομάχι. Ο Θανάσης Μακρής μας χαρίζει υπέροχα ηλιόλουστα ελληνικά τοπία. Ο Μάκης Θεοφυλακτόπουλος μας ξεναγεί σε μια δουλειά που κυριαρχεί η ανθρώπινη μορφή –ή κάτι που τη θυμίζει. Ο Αλέκος Λεβίδης μέσα από τις εικόνες διαχειρίζεται τη σχέση του με την ιστορία. Τι άλλο είμαστε εμείς εκτός από θραύσματα; αναρωτιέται ο Γιώργος Λαζόγκας. Ο Μάριος Σπηλιόπουλος μας παρουσιάζει μια αναστοχαστική ματιά, πάνω στην επικαιρότητα.

Αγγελος Αντωνόπουλος – Κτίριο υπό κατάρρευση

Όσοι επισκεφτήκαμε την ομαδική «Ατελιέ» στην Ελληνοαμερικανική Ένωση είδαμε ένα αισιόδοξο δείγμα ζωγραφικής μιας γενιάς που τώρα καθιερώνεται όπως είναι η Μ. Φιλιππακοπούλου, ο Ε. Ευθυμιάδης, ο Χ. Κατσαδιώτης, ο Ν. Σίσκος, ο Γ. Καβούνης, η Σ. Αντωνιάδη ο Β. Σελιμάς, η Μ. Κατσουλίδη. Οι αναφορές είναι από εκθέσεις που πραγματοποιούνται αυτή την περίοδο.
Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε πολλούς Έλληνες καλλιτέχνες που καθημερινά αποδεικνύουν ότι η ελληνική τέχνη είναι ισάξια καλλιτεχνών του παρελθόντος και το ίδιο ευρηματική και αξιόλογη με την τέχνη που καταγράφεται εκτός συνόρων.
Είναι μαγικό να αγοράζεις έργο από ζωγράφο ή γλύπτη με τον οποίο μπορείς να συναντηθείς και να μιλήσεις για το έργο ή τα έργα που έχεις κρεμάσει στους τοίχους του σπιτιού σου.

Γκάι Τζέιμς Γουίτθορθ

«Αγοράστε την τέχνη από τους Ζωντανούς Καλλιτέχνες, οι Νεκροί δεν χρειάζονται τα χρήματα», είναι ένα σύνθημα που υιοθέτησε ο πολυπράγμων Βρετανός καλλιτέχνης Γκάι Τζέιμς Γουίτθορθ που ζει μόνιμα στο Σίδνεϊ.
Οι καλλιτέχνες όπως οι Koons, Damien Hirst, Yayoi Kusama και άλλοι που εισπράττουν εκατομμύρια δολάρια είναι μια μικρή μειοψηφία. Όμως αυτό το κομμάτι των πωλήσεων και δημοπρασιών τέτοιου οικονομικού βεληνεκούς δεν αφορά στο σημερινό μας σημείωμα. Άλλωστε ελάχιστοι καλλιτέχνες επωφελούνται από τις πωλήσεις και μεταπωλήσεις έργων που πραγματοποιούνται στα «χρηματιστήρια τέχνης». Ηχηρό παράδειγμα ο μεγιστάνας εταιρειών ταξί Ρόμπερτ Σκαλ που αγόραζε φτηνά έργα τα οποία μετά από κάποια χρόνια απέκτησαν τεράστια οικονομική υπεραξία. Το 1958 είχε αγοράσει έργο του Ρόμπερτ Ράσινμπεργκ για 900 δολάρια.

Αγγέλικα Κοροβέση – Ειρήνη

Υπάρχουν περισσότεροι συλλέκτες πλέον από κάθε άλλη εποχή, και αυτοί οι συλλέκτες είναι πλουσιότεροι από ποτέ. Η απελευθέρωση ορισμένων οικονομιών, συμπεριλαμβανομένων της Κίνας, της Ινδίας, και των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης, οδήγησε σε έκρηξη συλλογής τέχνης έξω από τις ΗΠΑ και τη Δυτική Ευρώπη. Οι χώρες του Κόλπου είναι επίσης ένα hotspot για τους συλλέκτες: «μια παγκόσμια βιομηχανία που συνδέεται με την πολυτέλεια, τη μόδα και τη διασημότητα, προσελκύοντας μια εκτεταμένη γκάμα εξαιρετικά πλούσιων αγοραστών που ανταγωνίζονται επιθετικά για έργα από επώνυμους καλλιτέχνες».
Ο μέσος άνθρωπος δεν είναι συλλέκτης τέχνης των πολλών ή των λίγων εκατομμυρίων. Για πολλούς, η πράξη της αγοράς της τέχνης είναι πολύ άτυπη, συχνά είναι μια παρορμητική αγορά. Ωστόσο, όταν αναζητάμε να διακοσμήσουμε ένα χώρο, μπούμε να κάνουμε τη σωστή αγορά ξεκαθαρίζοντας τι ψάχνουμε, πόσα μπορούμε να ξοδέψουμε και για πού προορίζεται το έργο.

Γιάννης Αδαμάκης

Γιάννης Αδαμάκης

Ένα μυστικό για την αγορά τέχνης που πολλοί ξεχνούν, είναι ότι δεν χρειάζεται να είσαι εκατομμυριούχος για να ανακαλύψεις πρωτότυπα έργα τέχνης υψηλής ποιότητας. Πολλές γκαλερί, προσφέρουν κάποια έργα τέχνης σε πολύ προσιτές τιμές. Και βέβαια μια επίσκεψη στο στούντιο του καλλιτέχνη. Εκεί θα συναντήσεις το δημιουργό αυτοπροσώπως, θα ακούσεις την ιστορία του πίσω από το έργο τέχνης και θα καταλάβεις το συναίσθημα που κρύβει το έργο.

Ηλίας Χαρίσης – Από τη σειρά «φιλιά»

Η τέχνη είναι μια μακροπρόθεσμη επένδυση, γι’ αυτό να αγοράζουμε έργα τέχνης που πραγματικά μας αρέσουν. Θέλουμε να έχουμε το έργο στον τοίχο μας; Να αναρωτιόμαστε αν μπορούμε να ζήσουμε μαζί του ή αν θα μπορούσαμε να ζήσουμε χωρίς αυτό.
Και βέβαια να αγαπήσουμε τους νέους καλλιτέχνες. Αρχίστε να τους παρακολουθείτε από τις πτυχιακές εκθέσεις της σχολής τους. Έτσι θα εξοικειωθείτε με την τέχνη τους, με τη σκέψη τους και θα ξέρετε τι και γιατί το αγοράζετε.

Χρήστος Αντωναρόπουλος

Last modified: 07/02/2020