Άννα Γερολυμάτου: Όνειρα από γιασεμί

Η Άννα Γερολυμάτου παρουσιάζει φέτος τον Αύγουστο στην Τήνο, στην αίθουσα του Ξενοδοχείου TΗNION, την προσωπική της έκθεση, με τίτλο «Όνειρα από γιασεμί», σε συνεργασία με την γκαλερί Manifactura.
Η Αννα Γερολυμάτου έχει γεννηθεί στην Αθήνα και ζεί μόνιμα στις Βρυξέλλες, όπου και εργάζεται. Παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής και σχεδίου στην Αθήνα, μαθήματα σχεδίου, χρωματολογίας, σύνθεσης και διακόσμησης στο τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών στην Βασιλική Ακαδημία των Βρυξελλών (Académie Royale des Beaux-Arts) καθώς και εργαστήρια μικτών τεχνικών και εγκαυστικής στην Academie Beeldende Kunsten επίσης στις Βρυξέλλες.
Είναι πτυχιούχος του τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσων του Αμερικανικού Κολλεγίου Αθηνών και έχει παρακολουθήσει από το Ινστιτούτο Τέχνης Sotheby’s on line σεμινάρια Ιστορίας της Τέχνης.
Με καθοριστικά στοιχεία το συναίσθημα, τις μνήμες και τη νοσταλγία, οι δημιουργίες της παραπέμπουν με μια άλλη εποχή. Τα έργα της φέρνουν στην επιφάνεια την ανάγκη της ψυχής της να δώσει στον θεατή μια τρυφερή αίσθηση, η οποία θα τον κάνει να ονειρευτεί, να ταξιδέψει και θα τον γεμίσει με ένα έντονο συναίσθημα αναπόλησης αλλά συγχρόνως και αγγαλίασης. Είναι εικόνες που γαληνεύουν την ψυχή, ιδιαίτερα την εποχή που διανύουμε και μέσα από τις οποίες ασυναίσθητα μας μεταφέρει ένα συναίσθημα προσμονής και ελπίδας. Κατασκεύασε τον κόσμο της, τον καλλιέργησε και όρισε την ανάμνηση ως καθοριστικό στοιχείο των έργων της.
Έχει πάρει μέρος σε μεγάλες εκθέσεις στο εξωτερικό (Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ηνωμένες Πολιτείες, Ιταλία, Τσεχία, κ.α.) και σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες. Εχει λάβει πολλούς επαίνους για την υψηλή αισθητική των έργων της.
Εργα της έχουν διακριθεί και βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές.
Είναι η πρώτη έκθεση που κάνει στην Τήνο, το νησί το οποίο της έδωσε το έναυσμα όλης της εικαστικής πορείας και στην έκθεση αυτή θα παρουσιάσει 30 έργα μικτών τεχνικών.
Η κριτικός και ιστορικός Τέχνης Αθηνά Σχοινά, γράφει για την Αννα Γερολυμάτου:
Η εικαστικός μέσα από την υπόδειξη μιας περιθάλπουσας τρυφερότητας, που μεταγγίζεται στα τεκμήρια αλλοτινών εποχών (όπως εκείνη τα μεταμορφώνει, προσδίδοντάς τους μια ιδιάζουσα υφολογία), αποκαλύπτει σταδιακά ένα μετασχηματισμένο και αναθρώσκοντα κόσμο.
Ενα κόσμο θαρρείς, σουρντίνα αισθαντικότητας κι ευφροσύνης, αθωότητας και ερωτισμού, με άρωμα και γοητεία παρελθόντος, προκειμένου ο θεατής (αφού υπερακοντίσει τον λυρισμό και τα σκιρτήσματα κάποιας μακρινής ωραιότητας συναγωνιζόμενης την αναπόφευκτη ματαιοδοξία να διερωτηθεί έμμεσα τόσο για την έννοια όσο και το πικρό βίωμα της απώλειας. Πρόκειται για την απώλεια που αφήνει πίσω της κενά και ερωτήματα, ισοδυναμώντας ανάλογα – στην προκειμένη περίπτωση εμφανέστερα – με την αγωνιώδη ανίχνευση των αιτιών που αφορούν την αλλοτρίωση πολιτισμικών αξιών, οι οποίες έχουν πλέον συμπαρασύρει καθημερινές κυρίως συμπεριφορές, με δραματικές μάλιστα αλλαγές, απειλώντας πρωτόγνωρα την συνεκτικότητα του κοινού ιστού τις ημέρες μας.

 

 

 

Last modified: 08/07/2022