Art Arthina: Από περίπτερο σε περίπτερο…

Η τέχνη στα πιο γιορτινά της. Ευκαιρία να γνωρίσουμε τη ντόπια εικαστική παραγωγή και να δούμε τι γίνεται έξω

Και η φετινή Art Athina πέρασε στην ιστορία. Με μια διαφοροποίηση: η 23η περίοδος θα μείνει στην ιστορία, τουλάχιστον για την αλλαγή έδρας. Στο κέντρο της Αθήνας, στο «νεοϊστορικό» κτίριο του Ωδείου καλλιτέχνες και αιθουσάρχες μας κάλεσαν με την ελπίδα να «αρέσουν». Όπως σε κάθε μεγάλη έκθεση, έτσι και στην Art Athina όλοι προσδοκούν ότι μπορεί να ξεπηδήσει το «κάτι νέο». Το σίγουρο είναι ότι οι άνθρωποι του Art Athina το παλεύουν για να δώσουν στο κοινό αν όχι κάτι νέο, τουλάχιστον ένα κίνητρο να πλησιάσει  και να γνωρίσει την τέχνη. Γιατί είτε το θέλουμε είτε όχι μέσα από εκδηλώσεις όπως η Art Athina θα βγουν νέοι φιλότεχνοι και στη συνέχεια νέοι συλλέκτες. Εξάλλου από τους χιλιάδες επισκέπτες – όπως είναι φυσικό- ελάχιστοι ήταν οι συλλέκτες. Οι καλλιτέχνες χαιρόντουσαν να συζητάνε με τους αγνώστους που όρθιοι μπροστά στο έργο προσπαθούσαν να  μπουν στο μυαλό του καλλιτέχνη. Αν αγαπάς την τέχνη σ’ αυτούς τους χώρους νιώθεις μια ξεχωριστή αύρα. Αφήνεσαι… Το απολαμβάνεις… Ευχαριστιέσαι τις συζητήσεις και στο τέλος αποφασίζεις: χαλάλι τόσο περπάτημα.
Ακολουθείστε μας, λοιπόν, στην περιήγηση κι ας δούμε μαζί όσα είδαν οι χιλιάδες επισκέπτες  της 23ης Art Athina.

Άγγελος Σκούρτης, όσα ζούμε

Με δύο περφόρμανς μας εντυπωσίασε ο Άγγελος Σκούρτης. «Τα ερείπια εντός μου» την πρώτη μέρα. Ένα κολλάζ λόγου και αυστηρής κίνησης,  που έχει αφετηρία τον ποιητικό και όχι μόνο λόγο των Μίλτου Σαχτούρη,  Γιώργου Σεφέρη, Ανδρέα Εμπειρίκου, Νίκου Καββαδία,  Μιχάλη Κατσαρού, Μαγιακόφσκι, της Αχματοβα,  Οδυσσέα Ελύτη, Ανδρέα Φραγκιά,  Άρη Αλεξάνδρου, Μενέλαου Λουντέμη και έργα του ίδιου του καλλιτέχνη, ενοποιημένα όλα σε ένα μονόλογο που αναφέρεται στις καταστάσεις  που ζούμε σήμερα. Ως συνέχεια η δεύτερη δράση «Προσοχή στο κενό». Ο Άγγελος Σκούρτης στην αρχή απαγγέλει τις ίδιες λέξεις και φράσεις που χρησιμοποιούν οι πολιτικοί όλων των κομμάτων την περίοδο της κρίσης που ζούμε και μοιράζει ένα άσπρο χαρτί που στο κάτω μέρος του γράφει με πολύ μικρά γράμματα «Προσοχή στο κενό» και συγχρόνως το ψιθυρίζει στο αυτί των περαστικών (φυσικά οι Νέοι είναι δεμένοι). Άγγελε σ’ ευχαριστούμε.

Η γκαλερί «7» δικαιώθηκε

Η Κατερίνα και ο Μανώλης Κανακάκης της γκαλερί «7»  υπερήφανοι με τον βραβευμένο καλλιτέχνη και δικαιωμένοι για την επιλογή της συνεργασίας.


Ο βραβευμένος καλλιτέχνης Χρήστος Μπουρονίκος με την πρόεδρο του ΠΣΑΤ Γιάννα Γραμματοπούλου.

Για πρώτη φορά φέτος στην Art Athina υπήρχε και βραβείο το οποίο απονεμήθηκε στο ζωγράφο Χρήστο Μπουρονίκο για την έκθεση «True Stories» που παρουσίασε στην αθηναϊκή γκαλερί «7» και τη γενικότερη καλλιτεχνική του πορεία. Το βραβείο θεσμοθετήθηκε από την Art Athina και το Copelouzos Family Art Museum.
Στη γκαλερί «7» παρουσιάστηκαν επίσης έργα των Θωμά Διώτη, Αλεξάνδρας Ισακίδη, Ελένης Μιχαϊλου, Νίκης Νικολαΐδη, Θανάση Παναγιώτου και Ματίνας Σταροπούλου.


Θανάσης Παναγιώτου – Μέσα από τα έργα «προσπαθεί» να «υποστηρίξει» την άρρηκτη σχέση του ανθρώπου με τη φύση που τόσο έχουμε ανάγκη στις μέρες μας.

Ματίνα Σταυροπούλου – Τα σχέδια και οι μελέτες, άλλοτε αναπαραστατικά κι άλλοτε αφαιρετικά, αποδίδουν μέσω των γραφισμών και της βίαιης χρωματικής χειρονομίας, την ανατρεπτική και χαρισματική προσωπικότητα της των μοντέλων της.

Αλεξάνδρα Ισακίδη – Η μεγάλη της αδυναμία στο φυσικό περιβάλλον την παροτρύνει στη δημιουργία μεγάλων διαστάσεων έργων [ακουαρέλα πάνω σε χαρτιά].

Soft Opening

Ariana Papademetropoulos

Στη Λονδρέζικη γκαλερί Soft Opening η υπεύθυνη Antonia Marsh μας παρουσίασε τις δουλειές των Ariana Papademetropoulos, Hamish Pearch και Bennet Schlesinger
Η Ariana Papademetropoulos γεννήθηκε στο Λος Άντζελες. Η δουλειά που είδαμε στην Art Athina είναι από τη σειρά Υδατογραφίες. Σε όλα τα έργα της δημιουργεί τη ψευδαίσθηση ενός απρόσιτου χώρου που υπάρχει πίσω από αυτό που βλέπουμε. Μια πρόκληση για εξερεύνηση.

Η Antonia Marsh παρουσιάζει στον εικαστικό Μάριο Φούρναρη έργο της Ariana Papademetropoulos

Depo Darm – Contemporary Art Space

Με δυο καλλιτέχνες που έχουν παρουσιάσει στο παρελθόν δουλειά τους στη γκαλερί εκπροσωπήθηκε η Depo Darm του Γιώργου Πολυζωίδη. Όπως παρατηρήσαμε ήταν από τις γκαλερί που προσέλκυσαν νεανικό κοινό, άλλωστε στο κοινό αυτό ανήκουν και οι άνθρωποι της γκαλερί. Είδαμε έργα των Δημήτρη Φραγκάκη και Ηλία Βασιλού

Ηλίας Βασιλός. Η δουλειά του πηγάζει από την έννοια του κατακερματισμού και τις σχέσεις που εντοπίζει στη μονάδα και το σύνολο, το μικροσκοπικό και το μακροσκοπικό.

Δημήτρης Φραγκάκης. Στον κεντρικό άξονα της δουλειάς του τοποθετεί έργα ζωγραφικής, σχεδίου, γλυπτά στο χώρο αλλά και ψηφιακής εκτύπωσης.

Ο ζωγράφος Αχιλλέας Πιστώνης συζητά με τους ανθρώπους της Depo Darm.

Εικαστικός Κύκλος – ΔΛ: Μικρά αλλά πολύτιμα

Συνωστισμός στη γκαλερί Εικαστικός Κύκλος – ΔΛ, όπου ο Δημήτρης Λυμπερόπουλος συνεπικουρούμενος από τη Βίκυ Κασιμάτη – Λυμπεροπούλου, ευγενικός και πρόθυμος να εξηγήσει τα πάντα – που δεν είναι και λίγα με τον έναν αθηναϊκό και δυο πειραιώτικους χώρους που διευθύνει. Παρουσίασε έργα των Bella Easton, Lanfranco Aceti, Άγγελου Αντωνόπουλου, Δημήτρη Γέρου, Λεωνίδα Γιαννακόπουλου, Κατερίνας Ζαφειροπούλου, Γιάννη Λασηθιωτάκη, Άρτεμης Ποταμιάνου, Γιάννη Σαββίδη, Γιώργου Τσεριώνη, Κώστα Tσόκλη, Micha Cattaui

Η Άρτεμης Ποταμιάνου φουριόζα και πολυάσχολη βρήκε χρόνο να μας ξεναγήσει στα δύο υπέροχα έργα της

Review: Running. Η Ποταμιάνου βαθιά γνώστρια της ιστορίας της τέχνης, συχνά στα έργα της «συναντά» και «πραγματεύεται» θέματα που σημάδεψαν την πορεία της τέχνης.

Ο Λεωνίδας Γιαννακόπουλος με τρία από τα έργα του που παρουσιάζει στον Εικαστικό Κύκλο – ΔΛ στην ομαδική έκθεση «Grayscale» ως τις 30 Ιουνίου. Ο Λεωνίδας εδώ και κάποια χρόνια έχει «κατοχυρώσει» μια πολύ προσωπική και επιτυχημένη θεματογραφία.

Η Κατερίνα Ζαφειροπούλου εξ ίσου εντυπωσιακή και στα μεγάλα και στα αντίστοιχα μικρά έργα της. Στο Ωδείο έδειξε τρία υπέροχα μικρά

Walter Robinson: Η ομορφιά των ονείρων

Zωγράφος και κριτικός τέχνης Walter Robinson έγινε ένας από τους καλλιτέχνες που ξεχώρισαν τη δεκαετία του ’80. Από τις ρετρό απεικονίσεις στη συνέχεια επιλέγει να καταγράφει, πολλές φορές με χιούμορ, την καταναλωτική ουτοπία που προωθούν τα αμερικάνικα μέσα κυρίως στις διαφημίσεις. Ο Robinson απεικόνισε την ομορφιά των ονείρων και τους τρόπους που μας λένε ότι πρέπει να ζήσουμε. Τον Αμερικανό καλλιτέχνη (γεννήθηκε το 1950) παρουσίασε η Stems Gallery των Βρυξελλών.

Genesis: Ήταν το κλίμα καλό, έγινε καλύτερο

Γιώργος Σαλταφέρος και η θάλασσα του. Τον ζηλεύω…

Μια θάλασσα που ένιωθες την αύρα της κι ένας τράγος που έφερνε βουνίσιο αέρα δημιουργούσαν άλλη ατμόσφαιρα στο περίπτερο της Genesis. Σ΄αυτό βέβαια βοηθούσε και ο ανεμιστήρας που φρόντισε ο Γιώργος Τζάνερης να δουλεύει συνεχώς. Η θάλασσα ήταν του Γιώργου Σαλταφέρου και ο τράγος του Πάβλου Χαμπίδη. Βέβαια υπήρχε και η σχετική μόνωση με τον τοίχο που είχε υψώσει η Άννα Αμπαριώτου. Η Κυριακή Μαυρογεώργη με τα μικρογλυπτά της έδινε κι αυτή την εικόνα που απαιτούσε η περίσταση. Μια μουντή θάλασσα μ΄ένα φορτηγό πλοίο θύμιζε παλιά καρτ ποστάλ και την είχε στείλει ο Bodil Hedlund. Γενικά καλά περάσαμε και οι επισκέπτες, αλλά και οι καλλιτέχνες της gallery Genesis οι οποίοι είχαν μοντάρει μια καλή ομάδα.

Ο Πάβλος Χαμπίδης με το Γιώργο Τζάνερη. Ανάμεσα τους ένα από τα υπέροχα τραγιά του Σαλονικιού καλλιτέχνη που γνωρίσαμε στην πρόσφατη έκθεση του.

Άννα Αμπαριώτου: ‘Ενας τοίχος κρυμμένος, το τηλέφωνο που δεν χτυπά κι το σπουργιτάκι που  ελπίζει. Γιατί αυτό το σπουργίτι μου θυμίζει την αγωνία της Έντιθ Πιάφ στην «ανθρώπινη φωνή»; Άλλωστε και η Έντιθ Πιαφ ένα σπουργιτάκι (mome Piaf) δεν ήταν;

Η Κυριακή Μαυρογεώργη με την ιστορικό τέχνης Ίριδα Κρητικού. Με τις μικρογλυπτικές δημιουργίες η καλλιτέχνιδας παρουσιάζει μικρές ιστορίες με περίεργα υβριδικά πλάσματα.

Ο Δημήτρης Αναστασίου έφερε το μυστήριο στο Ωδείο

Ένα πλήρες εικονιστόρημα κάλυπτε τους τοίχους του περιπτέρου της Καπλανών 5 και ena Contemporary. Και δεν ήταν τυχαίο που πολλοί νέοι περνούσαν αρκετή ώρα προσπαθώντας να λύσουν το μυστήριο που παρουσίαζε στο έργο του ο Δημήτρης Αναστασίου. Ευγενής, υπομονετικός και με καλή διάθεση συζητούσε με τους επισκέπτες του περιπτέρου. Και είχαν πολλά να ρωτήσουν, από τα πρόσωπα της γνωστών έργων της ιστορίας της τέχνης που ανακάλυπταν στις ζωγραφιές μέχρι τους ήρωες της έγχρωμης πραγματικότητας που υπήρχε σε παράπλευρο τοίχο.

Art Forum με χρώμα Θεσσαλονίκης

Παρουσίαση επιμελής και φροντισμένη όπως πάντα από τον Παντελή Τσάτση της Art Forum. O Παντελής ακούραστος δεν αφήνει καμιά απορία να αναπάντητη. Οι εκλεκτές και μακροχρόνιες συνεργασίες το μαρτυρούν. Φέτος η δραστήρια γκαλερί της Θεσσαλονίκης παρουσίασε έργα του Γιάννη Φωκά, του Χρήστου Λαχανά, του Μανώλη Πολυμέρη, του Γεράσιμου Σκλάβου και του Παναγιώτη Τανιμανίδη.

Παντελής Τσάτσης – Παναγιώτης Τανιμανίδης και στη μέση ένα ακόμη γλυπτό του Τανιμανίδη που προσέλκυσε βλέμματα. Τί είναι το γλυπτό; Εξηγεί ο καλλιτέχνης:
Γυαλιά ηλίου, σταυραετών ερώτων… Παλιά καλοκαίρια, κραυγαετών πιερότων…
Κούρνιαξες πάλι στις παγίδες των παιδικών μπισκότων…

Πολύπτυχο του Μανώλη Πολυμέρη

Γιάννης Φωκάς

Χρήστος Λαχανάς

Alex Gardner:  Όταν μιλά η γλώσσα του σώματος

 

Alex Gardner, Adjustable Backrest, 2018, Arylic on linen, 92 x 92 cm (the hole gallery) Σώματα νεανικά κομψά, αισθησιακά και μυστηριωδώς όμορφα αν και δεν αποκαλύπτονται τα χαρακτηριστικά του προσώπου. Μ΄ αυτό τον τρόπο ο καλλιτέχνης συμβάλλει στην έννοια της οικουμενικής ανθρώπινης εμπειρίας. Οι φιγούρες του Alex Gardner είναι μαύρες αλλά δεν ανήκουν σε καμία φυλή. Τόσο οι γυναίκες όσο και οι άντρες διαδραματίζουν διάφορους ρόλους στη σχέση τους μόνο με την απεικόνιση της γλώσσας του σώματος. Και τα δύο φύλα είναι ρευστά σε μορφή και κίνηση δίνοντας στα έργα μια αίσθηση ισορροπίας.
Ο Alex Gardner γεννήθηκε το 1987 στο Λος Άντζελες και έχει παρουσιάσει ως τώρα τρεις ατομικές εκθέσεις.
Τον καλλιτέχνη παρουσίασε στην Art Athina γκαλερί της Νέας Υόρκης The Hole

ΠεριΤεχνών – Καρτέρης, πρώτα φίλοι

Με τη διευθύντρια της γκαλερί Ραλλού Καρτέρη να υποδέχεται τους επισκέπτες, η «ΠεριΤεχνών – Καρτέρης» ήταν από τις γκαλερί που δημιουργούσαν το κλίμα. Άλλωστε οι καλλιτέχνες είναι συνεργάτες και φίλοι. Στη φετινή Art Athina μετείχαν η Ιφιγένεια Αβραμοπούλου, ο Γιώργος Γιώτσας, ο Σπύρος Λύτρας, ο Ευθύμης Μαλαφούρης και η Ελένη Παρμακέλη

Γιώργος Γιώτσας από τη σειρά «Ύλη ή Τίποτα».
«Ρωτώ, ξαναρωτώ χτυπώντας το χάος: Ποιος μας φυτεύει στη γης ετούτη χωρίς να μας ζητήσει την άδεια; Ποιος μας ξεριζώνει από τη γης ετούτη χωρίς να μας ζητήσει την άδεια; Είμαι ένα πλάσμα εφήμερο, αδύναμο, καμωμένο από λάσπη κι ονείρατα. Μα μέσα μου νογώ να στροβιλίζουνται όλες οι δυνάμες του Σύμπαντου». «Ασκητική» – Νίκος Καζαντζάκης

Η Ραλλού Καρτέρη με τον Σπύρο Λύτρα.

Τα νιάτα στο Ωδείο. Ιφιγένεια Αβραμοπούλου υποδέχεται τη συνάδελφό της Αναστασία Μϊχα. Γράφει για τη δουλειά της η καλλιτέχνιδα: «Μορφοπλαστικά, με ενδιαφέρει αφενός η αναζήτηση και ο προσδιορισμός: των γραμμών και των χρωμάτων. Αφετέρου, ψάχνω το χορό των δύο και το αγκάλιασμά τους με εικαστικά μέσα».

Ο Λευτέρης Καρτέρης της ΠεριΤεχνών στο έργο της Ιφιγένειας

Σπύρος Λύτρας: Τρυφερός και εξομολογητικός, με το χρωστήρα του εκφράζει τις εμπειρίες και τις αισθήσεις της ζωής του. Βαθιά ουμανιστής ζωγράφος, ευαίσθητος δέκτης του έρωτα και των εικόνων των ανθρώπων. Ο δικός του πόθος είναι η αλήθεια της συναισθηματικής του ζωής, η δική του ζωγραφική, με το ρυθμό και μέτρο της.

Η ποιότητα της  Έκφρασης

Καινούργια έργα του Τζουλιάνο Καγκλή φιλοτεχνημένα για την Art Athina, καθηλωτικά σκίτσα του Θεόφιλου από τον Θανάση Μακρή δέσποζαν στο περίπτερο της γκαλερί Έκφραση γιάννα γραμματοπούλου. Έργα που άρεσαν ιδιαίτερα σε Έλληνες και ξένους επισκέπτες της Art Athina. Αν και κάπου στο «βάθος» το περίπτερο, η πρόεδρος του ΠΣΑΤ με τα έργα που επέλεξε μας απέδειξε ότι δεν μετράει πάντα μόνο η θέση. Ο Κορνήλιος Γραμμένος παρουσίασε μερικά από τα έργα που απολαύσαμε στην πρόσφατη έκθεση του «Repatriation Vol. 2». Τέταρτος της συντροφιάς ο Παναγιώτης Μπαξεβάνης. 

Ο υπέροχος Μακρής συναντά τον υπέροχο Θεόφιλο
Ο Θανάσης Μακρής, παρουσίασε έξι έργα του με παστέλ και μολύβι. Δύο τοπία και τέσσερα σκίτσα του Θεόφιλου. Ένας εντυπωσιακός Θεόφιλος σε τέσσερις άρτιες εκδοχές με δυναμισμό και συναίσθημα που σε μεταφέρει στην ατμόσφαιρα που ο Θεόφιλος σκεφτόταν και δημιουργούσε.

Τζουλιάνο Καγκλής: Τρεις σπουδές για ένα σπίτι στη θάλασσα 
«Ένα σπίτι μέσα στη καρδιά της φύσης, μια παιδική φαντασίωση που προσπάθησα να την κάνω πειστική, σαν να μπορεί να συμβεί». Η εκδοχή «το δωμάτιο ΙΙ» είδαμε στο περίπτερο της Έκφρασης.

             Λόλα Νικολάου. Γυναίκες με μέταλλο

Τρεις γυναίκες συναντήθηκαν στη γκαλερί της Λόλας Νικολάου: η Θάλεια Γκατζούλη, η Πέγκη Κλιάφα και η Χριστίνα Σαραντοπούλου. Καλλιτέχνιδες που έχουν «δαμάσει» το μέταλλο και μας έχουν χαρίσει εντυπωσιακά έργα.

Στον τοίχο απέναντι τα έργα της Πέγκυς Κλιάφα, στον τοίχο δεξιά έργα της Θάλειας Γκατζούλη που είδαμε στην έκθεση της «the inevitable failure to understand» τον περασμένο Απρίλιο και σε πρώτο πλάνο η εγκατάσταση της Χριστίνας Σαραντοπούλου.

Χριστίνα Σαραντοπούλου. Συναντηθήκαμε για πρώτη φορά, αλλά ήταν σαν τη γνώριζα από καιρό. Σεβάστηκα το χρόνο της στην Art Athina μιας και η εγκατάσταση της προσέλκυε αρκετούς επισκέπτες που επιθυμούσαν να συζητήσουν με την καλλιτέχνιδα. Είδα αρκετές φορές τα γλυπτά που παρουσίασε και κάθε φορά ανακάλυπτα κάτι καινούργιο. Ποιους να κρύβουν αυτά τα πλέγματα ή ποιους να προστατεύουν; Μήπως είναι ανοιχτά – διάφανα κορμιά και στο μόνο που διαφέρουν μεταξύ τους είναι το χρώμα; Να λοιπόν μια αφορμή για να συναντήσουμε την εξαιρετική Χριστίνα Σαραντοπούλου και να μας μυήσει στον κόσμο που δημιουργεί. Προσεχώς στο art22.gr

eleftheria tseliou gallery

Η γκαλερί της Ελευθερίας Τσέλιου (eleftheria tseliou gallery) παρουσίασε στην Art Athina τη Ρένα Παπασπύρου, την Εοζέν Αγκοπιάν, τον Απόστολο Καραστεργίου, τον Αντωνάκη και το Δαυίδ Σαμπεθάι

Η Εοζέν Αγκοπιάν που μένει τον περισσότερο χρόνο της στις Ηνωμένες Πολιτείες, εκπροσωπήθηκε στην Art Athina στη γκαλερί της Ελευθερίας Τσέλιου. Παρουσίασε ένα έργο καθαρά ζωγραφικό, το οποίο όμως περιείχε τα γνώριμα σχεδιαστικά και χρωματικά μοτίβα της Εοζέν και κυρίως αναπαριστούσε τα κλασικά της έργα με τις κλωστές και τα υφάσματα. Για την καλλιτέχνιδα τα δύο αυτά στοιχεία παίζουν σημαντικό ρόλο στα έργα της από τα φοιτητικά της χρόνια.

 Ιβηρική νότα με τον Hugo Canoilas

Η πορτογαλέζικη Quadrado Azul Gallery παρουσίασε τον πολύ δραστήριο Hugo Canoilas. Η γκαλερί λειτουργεί από το 1986 στο Πόρτο ενώ το 2000 δημιούργησε νέο εκθεσιακό χώρο στη Λισαβόνα.

Hugo Canoilas: Q «Aγαπάτε το ηλιοβασίλεμα και την αυγή, γιατί δεν υπάρχει τίποτα πιο ασήμαντο από αυτό», το 2016 Μελάνι σε καμβά 300 × 450 εκ
O καλλιτέχνης γεννήθηκε στη Λισαβόνα το 1977 και εδώ και δυο χρόνια ζει στη Βιέννη. Αντλεί τη θεματογραφία του από καλλιτέχνες ερευνητές της δεκαετίας του ’60, από τα πρώτα βήματα του μοντερνισμού, από τους φιλοσόφους του 20ου αιώνα. Επηρεάστηκε πολύ από την οικονομική κρίση στην Πορτογαλία, θεωρώντας πανούκλα το ΔΝΤ και την Τρόικα. Κάποιες από τις εκθέσεις με θέμα από την κρίση στην Πορτογαλία εντυπωσίασαν. Γενικά ο Hugo Canoilas είναι ένας καλλιτέχνης που επηρεάζεται και ασχολείται με πολλά θέματα και μελετά όλες τις πτυχές της ιστορίας της τέχνης.
Το έργο της φωτογραφίας εκτέθηκε τον περασμένο Μάρτιο σε ομαδική έκθεση του Αυστριακού Πολιτιστικού Φόρουμ της Νέας Υόρκης με θέμα «Το εξωτικό και η ερμηνεία του στη σύγχρονη τέχνη».

Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα

Δημήτρης Ανδρεάδης

Έργα δώδεκα καλλιτεχνών παρουσίασε στην Art Athina Το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα: Αλέξης Ακριθάκης, Δημήτρης Ανδρεάδης, Δημήτριος Αντωνίτσης, Κώστας Μπασσάνος, Δημήτρης Φούτρης, Κατερίνα Κότσαλα, Εύα Μήταλα, Βάλια Παπαστάμου, Γιώργος Σταματάκης, Μάκης Θεοφυλακτόπουλος, Μαρία Τζανάκου, Μιχάλης Ζαχαρίας

Κατερίνα Κοτσαλά

Εικαστκός Κύκλος Σιαντή, στη γειτονιά του

Παλιούς και νέους συνεργάτες παρουσίασε ο «Εικαστικός Κύκλος Σιαντή» στο γειτονικό του Ωδείο, όπου πραγματοποιήθηκε η Art Athina. Mετείχαν οι καλλιτέχνες Αναστασάκος Μανώλης, Βαλυράκης Γιάννης, Βαρώτσος Κώστας, Βλάσσης Δημήτρης, Κοκκινίδης Δημοσθένης, Κούκος Δημήτρης, Λάλας Θανάσης, Μπουτέας Γιάννης, Σιάγκρης Παναγιώτης, Σόρογκας Σωτήρης, Σπυριούνης Κώστας, Τόλης Κωνσταντίνος και Cacao Rocks.

Δημήτρης Κούκος Έχω δουλέψει πάρα πολύ με συνθήκες ποικιλότροπες και με πόνο και με αγάπη και με χαρά και με λύπη. Αλλά όταν έχω τη δουλειά μου – όχι πως τα ξεχνάω όλα- νιώθω πάρα πολύ δυνατός. Εκεί εκφράζομαι. Εκφράζω το καθετί, έστω το ένα χρώμα δίπλα στο άλλο και όλο μαζί. Και σιγά σιγά αρχίζει και μεγαλώνει… Αυτό είναι για μένα μια γοητεία. Η στιγμή που κάτι αρχίζει και βγαίνει.

Παναγιώτης Σιάγκρης: Στη δουλειά μου το αισθητικά ωραίο αποτέλεσμα, όπως και η αναγνωρισιμότητα (προσωπικό στυλ) δεν είναι ζητούμενο. Αυτό έχει σαν συνέπεια κάθε καινούργια ενότητα έργων μου να μην μοιάζει κατ’ ανάγκη με την προηγούμενη. Θεωρώ πως το συνδετικό νήμα των έργων μου είναι ότι τα σκέφτεται το ίδιο μυαλό. Η έννοια είναι τελικά αυτή που καθορίζει το τελικό αποτέλεσμα.

Ο Γιάννης Βαλυράκης είναι αρκετά νέος για να πει «αλλάζω»… Από την άλλη θα πεις αν δεν «ψάχνεται» τώρα πότε θα το κάνει; Πάντως στην Art Athina κάτι νέο μας έδειξε. Σε μια ομαδική που μετείχε πρόσφατα μας είχε πει ότι ετοιμάζει μια καινούργια δουλειά και όπως φαίνεται αυτό θα είναι για την επομένη έκθεση του. Φαίνεται να εγκαταλείπει -προς το παρόν, ίσως- τις κινηματογραφικές αφίσες και επιρροές από το Χόλιγουντ, αλλά οι μεγάλες επιφάνειες παραμένουν, η pop art και Street Art παρούσες και στη φθινοπωρινή -απ’ ότι καταλάβαμε- έκθεση θα δούμε τα υπόλοιπα. Ένα είναι γεγονός επίσης, ότι ο Γιάννης Βαλυράκης είναι από τους πιο ταλαντούχους της γενιάς του.

Κώστας Τόλης Ο τρόπος που πράττω και στοχάζομαι, το βίωμα μέσα στη ζωγραφική πράξη, αποκαλύπτει τον κόσμο μου πρωτίστως σε εμένα τον ίδιο. Κατά συνέπεια επιδιώκω, στο βαθμό που το πετυχαίνω, ν’ αποκαλύψω μία οπτική θέασης, ένα σύμπαν που εν δυνάμει περιγράφει τον κόσμο μας. Στη φωτογραφία με τον Φάνη Σιαντή του Εικαστικού.

 H Βασιλική Σιαντή διευθύντρια του «Εικαστικού Κύκλου Σιαντή» με τον Cacao Rocks και τον Γιάννη Βαλυράκη. Τα νιάτα με τα νιάτα!…

Δύο προτάσεις της Cheapart

Δύο ενδιαφέρουσες εγκαταστάσεις του Νίκου Αρτέμη και του Κώστα Μπασάνου παρουσίασε η CHEAPART στο Ωδείο.
Το No Exit του Νίκου Αρτέμη, είναι ένα αισθητικό τείχος σιωπής και απομόνωσης μέσω της φωτογραφικής εικόνας μοτίβων από συσσωρευμένους τενεκέδες. Η σκληρή σαν πάγος όψη φαίνεται αδιάφορη μπροστά σε ερωτήματα: Υπάρχει διαφυγή; Τι είναι από πίσω; Πού αλλού. Ο Νίκος Αρτέμης (γ.1964) είναι καλλιτέχνης πολλαπλών μέσων (media artist). Το έργο του περιλαμβάνει εγκαταστάσεις, οπτικοακουστικές παραγωγές και ηλεκτρονική μουσική

Ο Κώστας Μπασάνος παρουσίασε το γλυπτό με τίτλο The. Ο εικαστικός, με αφορμή το οριστικό άρθρο the και τη χρήση του στην αγγλική γλώσσα (αναφορά σε κάτι πολύ συγκεκριμένο) δημιούργησε ένα γλυπτό-ανάγραμμα και xρησιμοποιόντας τις επιφάνειες από τα περισσεύματα των γραμμάτων (cut-outs) της λέξης the επιχείρησε να δώσει σχήμα στις εύθραυστες ισορροπίες, που μιά λέξη ενδεχομένως περικλείει και που έρχεται σε αντίθεση με αυτό που σημαίνει κυριολεκτικά το οριστικό άρθρο the.

Art Prisma από τον Πειραιά

Μια από τις παλαιότερες γκαλερί του Πειραιά, η Art Prisma της Νατάσας Θωμάκου εκπροσώπησε στη φετινή Art Athina τέσσερις καλλιτέχνες, την Κάτια Βαρβάκη, τον Πέτρο Καραβέβας, την  Έλενα Λακκιώτη και τον Κωνσταντίνο Μίχαλο. Ενδιαφέρουσες δουλειές από τους τέσσερις καλλιτέχνες και ωραίο στήσιμο της έκθεσης.

Στα δύο έργα της Έλενας Λακκιώτη υπήρχε διάχυτη η αίσθηση του έσω και του έξω. Μέσα η σιγουριά της εστίας και έξω ένας κόσμος ψυχρός μεν αλλά όχι απρόσιτος. Και οι δύο ήρωες μοιάζουν να μετέχουν σε μια θεατρική παράσταση. Η βαριά καφέ κουρτίνα μπορεί να λειτουργεί ως αυλαία ή ως κουρτίνα που επιτρέπει στο θεατή να δει ή να μαντέψει τι υπάρχει έξω, κάτω από το νυχτερινό ουρανό. Ο ηλικιωμένος άνδρας δεν βιάζεται να αποχωρήσει από το προσκήνιο. Η εφημερίδα πιθανόν να είναι το πρόσχημα για να μην αποσυρθεί.

Η Κάτια Βαρβάκη μας εντυπωσίασε πριν από μερικές ημέρες στην έκθεση «πλαγκτόν». Στην Art Athina έδειξε κάτι διαφορετικό. Τα τρία πορτρέτα της Φρίντα Κάλο ήταν γι αυτήν ένα μνημόσυνο. Όλο το έργο είναι δουλεμένο με λεπτά χρωματιστά χαρτάκια που μάζεψε από περιοδικά, εφημερίδες, χαρτιά περιτυλίγματος και με κάθε λεπτομέρεια δημιούργησε σχήματα και χρωματικούς συνδυασμούς. Χαρά στο κουράγιο της, αλλά το αποτέλεσμα τη δικαίωσε.

Ο Πέτρος Καραβέβας ζωγραφίζει πρόσωπα σαν να είναι τοπία έμψυχα που ισορροπούν ανάμεσα στη νεότητα και τη φθορά, απαιτώντας από το χρόνο λίγο χρόνο ακόμα. Η έρευνα του αξιοποιεί τη μεγάλη παράδοση του πορτρέτου στη Δυτική Τέχνη, ενώ καθίσταται πιο προσωπική, όταν ολοκληρώνει τα θέματα του με παράπλευρες, κομψές αφηγήσεις. Από κέιμενο του Μάνου Στεφανίδη για τον καλλιτέχνη.

«Όταν απελευθερωμένοι σαν τον Κωνσταντίνο Μίχαλο και μόνοι στις λεωφόρους του πνευματικού ουράνιου τόξου μας, θα ψάχνουμε πια ένα παγκάκι-συμπέρασμα για να συνοψίσουμε το προσωπικό χρωματολόγιο μας, τι αρμονικές ισορροπίες θα έχουμε πετύχει; Ένα είναι σίγουρο. Στον μακρόσυρτο δρόμο του γνώθι σαυτόν, πιο ταπεινοί και σοφοί, θα αντικρίσουμε την εκτυφλωτική ακτινοβολία του κατεξοχήν Παραδόξου: πρέπει να χαθείς εξολοκλήρου για να βρεθείς ξανά…». Μαρίνα Κανακάκη

Γκαλερί Σκουφά, παράλληλες εκθέσεις

Με μια πρωτοτυπία συμμετείχε η γκαλερί Σκουφά στην Art Athina, αφού επέλεξε μια διπλή έκθεση με τους ίδιους καλλιτέχνες και την ίδια θεματογραφία. Τη μία έκθεση την είδαμε στο Ωδείο και την άλλη στους χώρους της γκαλερί με τίτλο «Art Athenians». Συμμετείχαν ο Στάθης Αλεξόπουλος, η Καλλιόπη Ασαργιωτάκη, ο Γεράσιμος Ρήγας (φωτογραφία) και ο Γιώργος Χαδούλης.

Ο Γιώργος Χαδούλης στο Ωδείο στο βάθος ένα πρόσφατο έργο και μπροστά κεραμικά βάζα. Τα κεραμικά με τα έντονα χρώματα τα παρουσίασε και στην πρόσφατη έκθεση που πραγματοποίησε στη γκαλερί παράλληλα με τα ζωγραφικά έργα. Όπως βλέπουμε στον πίνακα πίσω υπάρχει ένα ζωγραφισμένο βάζο, όπως και σε άλλα έργα δίνοντας έτσι την αίσθηση ότι ο καλλιτέχνης αφαιρεί από τον πίνακα τα κεραμικά στοιχεία δημιουργώντας νέα αντικείμενα.

Η Καλλιόπη Ασαργιωτάκη και στο Ωδείο και στη  γκαλερί παρουσίασε έργα δουλεμένα με λεπτεπίλεπτα πινέλα, αποκλειστικά στους τόνους του ροζ. Γυναίκες αισθησιακές μέσα σε πέπλα με βαριά κοσμήματα και ακριβά υφάσματα. Γυναίκες που παρά τον αισθησιασμό και σε αντίθεση με το ροζ εκπέμπουν μια μελαγχολία.

Kalfayan Galleries

Μεγάλο μέρος του δυναμικού τους εκπροσώπησαν οι Kalfayan Galleries στην Art Athina. Παρουσίασαν έργα τους οι καλλιτέχνες Κωστής Βελώνης, Κωνσταντίνος Κακανιάς, Μαρία Λοϊζίδου, Ράνια Μπέλλου, Αντώνης Ντόνεφ, Γιάννης Παπαδόπουλος, Νίνα Παπακωνσταντίνου, Ναυσικά Πάστρα, Τάσος Παυλόπουλος, Δημήτρης Τάταρης, Πάνος Τσαγκάρης, Silvina Der Meguerditchian, Farida El Gazzar, Kalos&Klio, Hrair Sarkissian, Raed Yassin.


Silvina Der Meguerditchian, foto luis, 2017, laminated digital images, spider net, transparent paper, wool, 230 x 95 cm

Πάνος Τσαγκάρης – Your soul is the link between the mortal life and the divine spark 2016 gold leaf, acrylic paint and silkscreen on canvas 200 x 150 cm

Cube gallery, για τον πολιτισμό της Πάτρας

Η Λιάνα Ζωζά έχεις λόγους να υπερηφανεύεται για την επιτυχία της γκαλερί Cube στην Πάτρα. Στη φετινή Art Athina συμμετείχε με τους καλλιτέχνες Brendan Kelly, Χρήστο Κουτσούκη, Μάκη Κυριακόπουλο, Φάνη Λογοθέτη, Ανδρέα Νικολάου, Νικόλαο Παναγιωτόπουλου και Κωνσταντίνο Πάτση. Ενώ ο Δημήτρης Κάσδαγλης μετέφερε το παιχνίδι με τα χρωματιστά βότσαλα στο Ωδείο, στο περίπτερο της Cube gallery και στη συνέχεια στον περίβολο.

Ο Ανδρέας Νικολάου ζώντας στην Ελλάδα και την Κύπρο, πιστεύει πως δεν μπορεί κάποιος, να μην είναι ευαίσθητος με τα εθνικά θέματα. Συμμετείχε με την εγκατάσταση «Μια θάλασσα μικρή», που περιλάμβανε την ελληνική σημαία, μέσα από τις θύμησες των παιδικών του χρόνων. Είναι μια σημαία ελπιδοφόρα … που ανοίγει ένα δρόμο στο όνειρο … στο ωραίο! Και μια βαρκούλα εύθραυστη μεν, αλλά έτοιμη να της εναποθέσουμε το όνειρο μας … όπως, ο ίδιος την περιγράφει.

Ο Ανδρέας Νικολάου – Λιάνα Ζωζά. Πρώτα φίλοι και μετά συνεργάτες.

Ο Φάνης Λογοθέτης, συμμετέχει με τα έργα Residue Ι, ΙΙ. Ένας φανταστικός μετα-χώρος (σύνορα/στρατιωτική βάση/κέντρο κράτησης/κέντρο φιλοξενίας) που δεν έχει συγκεκριμένο χρόνο και θα μπορούσε να είναι τα πάντα, αλλά και το κενό. Η οπτική του, στο πλαίσιο του post apocalyptic και η θέση του ανθρώπου με τη μορφή μελών από κούκλες, ανάμεσα σε υλικά, όπως πέτρες, γυαλιά, σύρματα, αλλά και φράχτες με εμφανή τα σημάδια της εγκατάλειψης/μάχης

Συναντήσεις στη γκαλερί της  Έρσης

Από τις παλαιότερες γκαλερί της Αθήνας, η γκαλερί της Έρσης επιλέγει και παρουσιάζει έργα μερικών από τους πιο αξιόλογους εικαστικούς καλλιτέχνες του τόπου. Φέτος είδαμε έργα των Αλέξη Ακριθάκη, Γιώργου Λάππα, Κωνσταντίνου Ξενάκη και Δημήτρη Χιωτόπουλου. Η Μαρία Κάλη – Αϊδίνη ήταν εκεί με τη χαρακτηριστική της ευγένεια να ξεναγήσει και να εξυπηρετήσει. Άλλωστε είχε τόσο σημαντικά έργα να παρουσιάσει.

Η Κάλη Αϊδίνη παρουσιάζει σε επισκέπτες έργο του Κωνσταντίνου Ξενάκη

Έργα του Αλέξη Ακριθάκη συνταιριάζουν με γλυπτό του Γιώργου Λάππα

Art Zone 42, μια χαρούμενη ομάδα

Τακτική στο ραντεβού της η Art Zone 42 παρουσίασε και φέτος τους καλλιτέχνες της στην Art Athina. Δυο βήματα δρόμος, από τη μια μεριά το Ωδείο και από την άλλη η γκαλερί. Έτσι η Τζωρτζίνα Θέου δεν… ξεθεώθηκε. Έργα τους έδειξαν ο φίλος Κώστας Βαλαές, ο Νίκος Βαβάτσης, η Δανάη Γραμμένου, ο Τάσος Νυφαδόπουλος, και ο Pupet

Ο Κώστας Βαλαές ανάμεσα σε τέσσερα γλυπτά, τρία δικά του και ένα η Τζωρτζίνα! Κι όλα αυτά υπό το βλέμμα του έργου του Νίκου Βαβάτζη.

O Pupet από τους πλέον αναγνωρίσιμους graffiti και street artist παρουσίασε στην art zone 42 ένα έργο που άρεσε. Θα λέγαμε ότι η φωτογραφία του έργου ανήκε σ’ αυτές που δημοσιεύτηκαν περισσότερο στα ΜΜΕ για θέματα σχετικά με την Art Athina

 «αγκάθι-κartάλος» μια άλλη άποψη

Όπως το συνηθίζει ο Γιώργος Καρτάλος και φέτος η γκαλερί «αγκάθι-κartάλος» παρουσίασε τη δουλειά ενός μόνο καλλιτέχνη. Ήταν η εξαιρετική ατομική έκθεση τού Φιλίππου Φωτιάδη με τίτλο «Κομπάρσοι»

Είναι τα ανθρωπάκια που απεικονίζονται στα έργα μεικτής τεχνικής του Φίλιππου Φωτιάδη, τους βλέπουμε στις τομές των διαφόρων κτηρίων της Αθήνας, σε πλοία που σαλπάρουν και σε ονειρικά τοπία.

Η γκαλερί «Αγκάθι» έχει καθιερωθεί ως η γκαλερί των επωνύμων. Εδώ ο Γιώργος Καρτάλος με το φίλο του ηθοποιό Αλέξη Γεωργούλη.

Alma Gallery, η ομάδα ήταν πλήρης

Παλιούς και νέους συνεργάτες παρουσίασε η γκαλερί Άλμα στο Ωδείο. Συμμετείχαν οι Martin Donef, Βάνα Φερτάκη, Μάριος Φούρναρης, Θεόφιλος Κατσιπάνος, Αλέκος Κιρκαρινής, Κώστας Λάβδας, Αλέξανδρος Μαγγανιώτης, Μιχάλης Μανουσάκης, Ειρήνη Ματσούκη, Τάσσος Μισσούρας Ζαχαρίας Παπαντωνίου, Ανδρέας Βουσούρας, Χαράλαμπος Κατσατσίδης.

Με background τα έργα του ο ζωγράφος, καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών Μιχάλης Μανουσάκης συνομιλεί με την κ. M. Αλμπάνη της Alma. O διακεκριμένος καλλιτέχνης παρουσίασε με σειρά από πέντε έργα. 

Ο Αλέξανδρος Μαγκανιώτης συνεργάζεται εδώ και καιρό με τη γκαλερί Άλμα. Παρουσίασε έργα από μια σειρά που ενθουσίασε τον περασμένο χειμώνα στη συνέκθεση με τον Ανδρέα Βούσουρα «The unseen hook» (Το αόρατο αγκίστρι). 

Ο Μάρτιν Ντόνεφ συνθέτει εικόνες με ένταση και εκφραστική δύναμη, με ακρίβεια και ενάργεια, καλειδοσκοπικές εικόνες που αναδύονται και υποχωρούν, μετουσιώνοντας τις εμπειρίες του, τονίζοντας και προβάλλοντας τον βιωματικό χαρακτήρα σε άμεση αντιστοιχία και συνάρτηση με ψυχικές και συναισθηματικές καταστάσεις και συμπεριφορές.

Ο Χαράλαμπος Κατσατσίδης παράλληλα με την έκθεση του στη γκαλερί Άλμα, παρουσίασε και τρία έργα του στην Art Athina. Οι συνθέσεις του Χ. Κατσατσίδη αντανακλούν έναν ιδιαίτερο ψυχισμό, έναν εσωτερικό τρόπο βίωσης της πραγματικότητας…

Η Μαρία Αλμπάνη διευθύντρια της Alma, μπροστά σε δύο έργα του Μάριου Φούρναρη. Άλλωστε αυτή η σειρά των έργων πρωτοπαρουσιάστηκε στη γκαλερί Alma.

 Anna pappas gallery, μας γνωρίζει Αυστραλούς καλλιτέχνες

Η δραστήρια γκαλερί της Μελβούρνης «anna pappas» για μια ακόμη χρονιά μας εντυπωσίασε με καλλιτέχνες από τη μακρινή Αυστραλία. Καλλιτέχνες που γνωρίσαμε και στις προηγούμενες art Athina αλλά και πρωτοεμφανιζόμενους στο ελληνικό κοινό.

Ο γνωστός μας από πέρυσι JUSTIN WILLIAMS με ένα εντυπωσιακό έργο με εμφανείς τις επιρροές από την παράδοση και τη λαογραφία των τοπικών πληθυσμών. Ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι, την ομορφιά και την εχθρότητα, τους θρύλους και την αλήθεια. Τα έργα του μοιάζουν ημιτελή, όπως και οι άνθρωποι και οι ιστορίες που τους ενημερώνουν. Ο Justin Williams ανήκει στους νέους καλλιτέχνες της Αυστραλίας που έχουν ξεχωρίσει.

Ζωγράφος, κινηματογραφιστής, συγγραφέας, σεναριογράφος ο Michael Vale είναι μια πολυσχιδής προσωπικότητα. Είναι λέκτορας στο Τμήμα Καλών Τεχνών στο Πανεπιστήμιο Monash, ενώ διδάσκει στο RMIT και στη Σχολή Καλών Τεχνών του Χονγκ Κονγκ

Η Anna Pappas δεν φείδεται εξόδων προκειμένου να έρθει σε φουάρ της πατρίδας της. Φέτος μάλιστα έφερε καλλιτέχνες που εργάστηκαν σε στούντιο στην Αθήνα.

Alibi στην Art Athina με άποψη

Η Alibi μια νέα γκαλερί στου Ψυρρή σαν στόχο έχει την παρουσίαση νέων καλλιτεχνών με πρωτοποριακές ιδέες. Στο Ωδείο παρουσίασε του Μαρίλια Κολυμπίρη, Νάγια Μαγαλιού, Βαγγέλη Χούρσογλου, Cacao Rocks, Iakovos Volkov

Ο Iakovos Volkov (NAR) γεννήθηκε στο Νοβοροσίσκ της Ρωσίας το 1982 και το 1991 μετακόμισε στην Ελλάδα. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Τα τελευταία χρόνια, η απεγνωσμένη ανάγκη του για ανεμπόδιστη δημιουργικότητα και έλλειψη χρημάτων τον οδήγησε να συλλέξει υλικά τα οποία οι περισσότεροι άνθρωποι πετάνε συνήθως και αγνοούνται δίπλα σε κάδους απορριμμάτων, σε εγκαταλελειμμένα κτίρια και πρώην βιομηχανικές ζώνες. Ο Ιάκωβος κάνει εκπληκτικές και απροσδόκητες κατασκευές και επί τόπου εγκαταστάσεις με αντικείμενα όπως ρούχα, παιχνίδια, παπούτσια, ύφασμα κλπ

Στο περίπτερο της γκαλερί Alibi, στον τοίχο έργα της Μαρίλιας Κολυμπίρη

Νάγια Μαγαλιού, οι λέξεις, με αυτόνομη ή συνδυασμένη παρουσία, ο τρόπος που πλαισιώνονται στο λόγο, και τέλος ο αντίκτυπος που αυτές δημιουργούν είναι κυρίαρχα στοιχεία στην τέχνη της. Οι προτάσεις που συνθέτει χρησιμοποιώντας διάφορες μεθόδους, μεταξύ των οποίων stensils ή λινογραφίες, αποτυπώνονται με ιδιαίτερη προσοχή και σχολαστικότητα σε ποικίλες επιφάνειες.

Callicoon Fine Arts με στιλ Νέας Υόρκης

Τρεις γενιές καλλιτεχνών έφερε στο Ωδείο η γκαλερί της Νέας Υόρκης Callicoon Fine Arts. Είναι οι Urlike Muller (1971), Kahlil Robert Irving (1992), και Εtel Adman (1925).

Ulrike Müller, Same, 2018, Vitreous enamel on steel, 39.4 x 30.5 cm
Η Ulrike Müller γεννήθηκε στην Αυστρία όπου και σπούδασε, Ζει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι καλλιτέχνης ακτιβίστρια. Είναι μέλος της φεμινιστικής ομάδας LTTR και συντάκτρια στο αντίστοιχο περιοδικό. Το έργο της Müller επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από γεωμετρική αφαίρεση για να δημιουργήσει μια στενή σχέση μεταξύ χρώματος και σχήματος. Την ενδιαφέρει να εξετάζει πώς το χρώμα και το σχήμα μπορούν να εκφράσουν ιδέες σε σχέση με την ταυτότητα και σώματος.

A. Antonopoulou Gallery

Η Α. Αντωνοπούλου εκπροσώπησε στην Art Athina τους καλλιτέχνες Χρήστο Αθανασιάδη, Νίκο Αρβανίτη, Ζήση Κοντιώνη, Νανά Σαχίνη, Στεφανία Στρούζα, Αλέξανδρο Ψυχούλη

Από την έκθεση «Μία καλλιεργήσιμη έκσταση» που παρουσίασε ο Αλέξανδρος Ψυχούλης τον περασμένο Δεκέμβριο. «Υπάρχουν δύο τρόποι να κοιτάξεις ένα μαγευτικό τοπίο που συναντάς κατά τη διάρκεια των διακοπών σου. Ο πρώτος είναι να το αντιληφθείς σαν ευλογία, σαν μια αρμονική και ειρηνική συμβίωση των πάντων. Ο δεύτερος, εκλογικευμένος τρόπος, είναι να το δεις σαν το αποτέλεσμα ενός πλήθους βίαιων συγκρούσεων που βρίσκεται σε εξέλιξη. Από τη μοριακή στιβάδα, μέχρι τον κρυφό ανταγωνισμό των έμβιων οργανισμών και τα ίχνη της επίθεσης των άγριων καιρικών φαινομένων…», απόσπασμα από σημείωμα του καλλιτέχνη.

Lapaix, νεανική πρόταση από τη Γαλλία

Η παρισινή γκαλερί Lapaix του Theodorou Gennitsakis παρουσίασε τους καλλιτέχνες Johan Papaconstantino (αν κρίνουμε από το όνομα ελληνικής καταγωγής) και την Lisa Signorini

Etienne, 2018 oil on se canvas 194×113 cm
Με καταγωγή από τη Μασσαλία, ο Johan Papaconstantino ζει και εργάζεται στο Παρίσι. Πολυσχιδής και αυτοδίδακτος, αναζητά την ολοκλήρωση μέσα από την χρήση διαφόρων εικαστικών στυλ που προσπαθεί να συνδέει μέσα από το πλαστικό όσο και το μουσικό του έργο.

Η ομάδα της της Epsilon Art Gallery 

Οι καλλιτέχνες Χρήστος Αλατζάκης, Εύη Γεωργιάδου, Αλέξανδρος Δημητριάδης, Εύη Κύρμα, Ιωάννης Ντάκος, Εύη Πανταλέων συμμετείχαν στο περίπτερο της Epsilon Art Gallery, τη δραστήρια γκαλερί του Λουτρακίου

Εύη Κύρμα, Αλέξανδρος Δημητριάδης, Χρήστος Αλατζάκης


Η Εύη Κίρμα αναπαριστά ανεικονικά τη δική της ενδοχώρα, απαλλαγμένη από τοξικά συναισθηματικά απόβλητα. Έχοντας ως εμμονή από την αρχή της εικαστικής της πορείας το φόβο του εγκλωβισμού -συναισθηματικό, σεξουαλικό, πολιτικό, κοινωνικό, οικογενειακό, ψυχικό κτλ- ξορκίζει την εμμονή της, δίνοντας μέσα από το έργο της το στίγμα του απεγκλωβισμού και των διόδων διαφυγής.

Γκαλερί Breeder, ο χώρος των ερειπίων

Στους χώρους της γκαλερί Breeder ο αρχιτέκτονας Ανδρέας Αγγελιδάκης διαμόρφωσε ένα μπλοκ ερειπίων. Προφανώς παραπέμποντας στην Ελλάδα των σημερινών και προγονικών ερειπίων. Στους τοίχους αναρτημένες γκραβούρες από ερείπια μνημείων, όπου ο καλλιτέχνης επικόλλησε ελλείποντα στοιχεία. Μια ευρηματική άποψη ως προέκταση των ερειπίων με τα οποία εντυπωσίασε ο καλλιτέχνης στη Documenta.

CAN Christina Androulidaki gallery

Mε καλλιτέχνες που πήραν μέρος σε πρόσφατες εκθέσεις της γκαλερί «κατέβηκε» στην Ath Athina η CAN Christina Androulidaki gallery. Έδειξαν έργα τους οι Αλέξης Βασιλικός, Μανώλης Δ. Λεμός, Μαριάννα Ιγνατάκη, Βλάσης Κανιάρης, Δημήτρης (Μίμης) Κοντός, Κωνσταντίνος Λαδιανός, Μανώλης Μπιτσάκης, Λευτέρης Τάπας, Παύλος Τσάκωνας, Versaweiss

Κωνσταντίνος Λαδιανός, από την έκθεση Ροζ Μπουντουάρ. Ο όρος Boudoir στον τίτλο της έκθεσης αναφέρεται στην ιδιωτική κρεβατοκάμαρα μιας γυναίκας ή σε ένα χώρο σαν πριβέ σαλόνι ανάμεσα στην τραπεζαρία και την κρεβατοκάμαρα όπου αποσύρονταν οι κυρίες μετά το δείπνο. Ο Λαδιανός γεννήθηκε στην Αθήνα σπούδασε ζωγραφική στο ΑΠΘ με δάσκαλο τον Δημήτρη Κοντό. Ασχολείται κυρίως με τη ζωγραφική και το κέντημα, ενώ η ανθρώπινη φιγούρα βρίσκεται στο επίκεντρο του έργου του μέσα από την οποία βρίσκει έκφραση η οντολογική του ανησυχία γύρω από θέματα πίστης, πολιτισμού και αισθητική.

Έργο του Μανώλη Δ. Λεμού. Ο καλλιτέχνης δημιουργεί μια σειρά από ποιητικές εικόνες που αναμειγνύουν το όνειρο του γρήγορου πλουτισμού με την αποτυχία της ουτοπίας του Ελ Ντοράντο. Ο τίτλος του έργου χαρακτηριστικός Liquid Dreams (Spring in Greece)

Με σκωτσέζικη άποψη

Με μια Λετονή καλλιτέχνιδα και ένα Βρετανό ήρθε στην Αθήνα η γκαλερί της Γλασκόβης Koppe Astner, πρόκειται για τους καλλιτέχνες

Ella Kruglyanskaya, Untitled, 2016, graphite on paper, 54.5 x 39 cm Image courtesy of the artist and Koppe Astner, Glasgow
Γεννήθηκε στη Ρίγα της Λετονίας το 1978 αλλά σπούδασε και έχει έδρα τη Νέα Υόρκη. Η Ella Kruglyanskaya ζωγραφίζει μεγάλης κλίμακας γελοιογραφικές βινιέτες με κύριο θέμα τη γυναίκα. Γυναίκες εξωφρενικές, καταναλωτικές, μοδάτες, κοινωνικές, ενδιαφέρουσες. Με μεγάλες καμπύλες, χαρακτηριστική σεξουαλικότητα. Από το έργο της Ella Kruglyanskaya απουσιάζει ο άνδρας, ο οποίος όμως υπονοείται ποικιλοτρόπως. Αξίζει τον κόπο να την αναζητήσετε στο διαδίκτυο, η Λετονή καλλιτέχνιδα έχει μια ζηλευτή αποδοχή σε πολλές χώρες.

Από το περίπτερο της Koppe Astner. Στο βάθος έργα της Ella Kruglyanskaya και μπροστά από την εγκατάσταση του γλύπτη, ζωγράφου και περφόρμερ George Henry Longly, που παρουσίασε φέτος.

Οι πέτρες με τις κουκουβάγιες του Δημήτρη Κάσδαγλη

Ο εικονογράφος Δημήτρης Κάσδαγλης, πριν ακριβώς από ένα χρόνο ξεκίνησε ένα παιχνίδι στην Πάτρα, στην παραλία, όπου πήγαινε για κολύμπι. Άρχισε να ζωγραφίζει μορφές σε βότσαλα, τις οποίες αφού φωτογράφιζε, άφηνε εκεί να σβηστούν με το χρόνο ή να ανακαλυφτούν από τους πιο παρατηρητικούς περαστικούς. Το παιχνίδι αυτό με τον καιρό εξελίχθηκε, με τις πέτρες εκείνες που αφήνουν την παραλία, να παίρνουν τη μορφή κουκουβάγιας και να ταξιδεύουν τον κόσμο.
Στη διάρκεια της Art Athina οι κουκουβάγιες φώλιαζαν στο περίπτερο της πατρινής Cube Gallery. Τις δύο τελευταίες ημέρες οι πιο παρατηρητικοί μπορούσαν να τις αναζητήσουν σε όλους τους χώρους του Ωδείου και να τις κάνουν δικές τους.

Ο Δημήτρης Κάσδαγλης με την Λιάνα Ζωζά στη γκαλερί της οποίας δημιουργήθηκαν και φώλιαζαν τις δύο πρώτες μέρες οι κουκουβάγιες

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Last modified: 30/06/2018