Το ελεύθερο πνεύμα του Γιαννούλη Χαλεπά εμπνέει σύγχρονους Έλληνες καλλιτέχνες

Γιάννης Αδαμάκης

Η 15η Σεπτεμβρίου είναι ημέρα θανάτου του Γιαννούλη Χαλεπά. Την ημέρα αυτή επέλεξαν 27 Έλληνες εικαστικοί για την έναρξη της έκθεσης «Με αφορμή τον Γιαννούλη Χαλεπά». Η έκθεση γίνεται για να τιμηθούν τα 80 χρόνια από το θάνατο του μεγάλου μας δημιουργού, καθώς η φετινή χρονιά ορίστηκε ως «έτος Χαλεπά». Η έκθεση λειτουργεί στην αίθουσα τέχνης ena Contemporary και είναι μια πρωτοβουλία και οργάνωση της kaplanon galleries.
Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Αγγελόπουλος Δημήτρης, Αδαμάκης Γιάννης, Αναστασίου Δημήτρης, Γιαννικοπούλου Στρατηγούλα, Διακοδημητρίου Μαρία, Θωμοπούλου Ευδοκία, Ιτσκούδης Αποστόλης, Καραμπίνης Βασίλης, Κατσαφάνα Καλλιρρόη, Κοκκίνη Γεωργία, Λαζαράκης Χρήστος, Λατινοπούλου Αθηνά, Λεοντόπουλος Νίκος, Μανικάτης Γιάννης, Μαντζούκα Αντωνία, Μαραγκουδάκη Μαρία, Μιχαηλίδης Γκίβι, Παπαδάκης Έκτωρ, Παπαμιχαλόπουλος Κωνσταντίνος, Πιστώνης Αχιλλέας, Πολυζωίδη Μαυρολέων Κατερίνα, Σαμουηλίδου Βασιλική, Σκουλάξινου Ηλιάνα, Σταματόπουλος Γιώργος, Τζάννε Νικολέττα, Φιλιππούση Βιργινία, Χαδουλού Κατερίνα. Επιμέλεια: Χριστίνα Σωτηροπούλου, Ιστορικός Τέχνης Η έκθεση διαρκεί από τις 15 Σεπτεμβρίου ως τις 13 Οκτωβρίου.

Αχιλλέας Πιστώνης Αυτοπροσωπογραφία με μάυρο περιβραχιόνιο, 120 x 120 cm, λάδι σε λινό

Δεν θα ήταν άστοχο να ισχυριστεί κανείς πως η τεράστια καλλιτεχνική φυσιογνωμία του Γιαννούλη Χαλεπά συχνά έχει επισκιαστεί από την τραγικότητα του βίου του. Επηρεασμένοι από την ιδεολογία του Ρομαντισμού και τον μύθο του «καταραμένου» καλλιτέχνη, η κριτική και το κοινό, πολλές φορές έστρεψαν το ενδιαφέρον τους στις συναρπαστικές λεπτομέρειες του προσωπικού του δράματος, περιθωριοποιώντας την σημασία της συμβολής του έργου του, στην διαμόρφωση του κινήματος του Μοντερνισμού στην Ελλάδα. Ωστόσο, ο Γιαννούλης Χαλεπάς υπήρξε μοντερνιστής από φύση και όχι από θέση και μέσα από την δημιουργία του σκιαγραφείται μια βιωματική πορεία αποδέσμευσης από τις νόρμες και τις συμβάσεις του ακαδημαϊκού κλασικισμού και απελευθέρωσης της φόρμας όπως μόνον ελάχιστα μέλη της ευρωπαϊκής αβάν γκάρντ μπόρεσαν να τη συλλάβουν, τα πιο τολμηρά και με γνήσια ριζοσπαστική σκέψη.
Μεταστοιχειώνοντας το προσωπικό σε καλλιτεχνικό, το βίωμα σε έργο, ο Χαλεπάς είναι καίριας σημασίας για την Ελληνική Τέχνη στο σύνολό της εφόσον μπόρεσε να εκφράσει, μέσα από την ένταση και την εκφραστικότητα του έργου του, τις απεριόριστες δυνατότητες του Μοντερνισμού τόσο για τη γλυπτική όσο και για τη ζωγραφική και να υποδείξει έμπρακτα, μέσω του έργου του, νέες ατραπούς καλλιτεχνικής έκφρασης, αψηφώντας τις έως τότε συμβάσεις και το καλλιτεχνικό κατεστημένο. Συνεπώς, στο πλαίσιο αυτής της έκθεσης, σύγχρονοι γλύπτες και ζωγράφοι, καλούνται να συνδιαλλαγούν με το πνεύμα ενός μεγάλου και αυθεντικού καλλιτέχνη. Εμπνεόμενοι από την ελευθερία και την τόλμη του, τίθενται ενώπιον της πρόκλησης να καταθέσουν, μέσα από τα έργα τους, τον τρόπο με τον οποίο οι ίδιοι αντιλαμβάνονται και ερμηνεύουν το έργο του μεγάλου δημιουργού.

Στρατηγούλα Γιαννικοπούλου

Στην ουσία, μέσω της έκθεσης δίνεται στους σύγχρονους συμμετέχοντες δημιουργούς η αφορμή να αναλογιστούν τις τεράστιες διαστάσεις της καλλιτεχνικής προσωπικότητας του Τήνιου γλύπτη, που συνέβαλε στην απελευθέρωση της Τέχνης γενικότερα & όχι αποκλειστικά της γλυπτικής, από αγκυλώσεις και παρανοήσεις αιώνων, μέσω της ανεπιτήδευτης ειλικρίνειας της έκφρασής του, που μπόρεσε να εγκύψει στην πραγματική ουσία της δημιουργίας. Στον Χαλεπά, όλοι οι σύγχρονοι Έλληνες καλλιτέχνες, ανεξάρτητα από το μέσο που έχουν επιλέξει για να εκφραστούν, βρίσκουν στην ουσία έναν Προμηθέα της τέχνης, έναν απελευθερωτή που, με το ρηξικέλευθο για την εποχή έργο του, κατέκτησε για λογαριασμό τους ελευθερίες που σήμερα θεωρούνται κεκτημένα δικαιώματα.
Η έκθεση φιλοδοξεί να δώσει στους σύγχρονους δημιουργούς το εφαλτήριο για μια προσέγγιση μεταξύ μέντορα και επιγόνων, που αψηφά την χρονική διάσταση μεταξύ τους, μεταφέροντάς τους στο σήμερα. Βασική της επιδίωξη είναι η δημιουργική επικοινωνία μεταξύ του παρελθόντος με το παρόν, όπου, όμως, το χθες δεν συνεπάγεται το παλιό, το παρωχημένο, αλλά, αντιθέτως, το καινούργιο, το ουσιαστικό.

Δημήτρης Αναστασίου

Είναι λοιπόν μεγάλη η πρόκληση που έχουν να αντιμετωπίσουν οι συμμετέχοντες, οι οποίοι θα πρέπει να στοιχειοθετήσουν, μέσω της καλλιτεχνικής τους πρότασης, έναν λόγο που θα αποτελεί έμπρακτα την δική τους δημιουργική επανερμηνεία των όσων ο Χαλεπάς τους δίδαξε με το παράδειγμά τους.
Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για άλλη μια περίπτωση κατασκευής ενός αρχετυπικού μοντέλου καλλιτέχνη συμβάλλοντας στο χτίσιμο άλλου ένα μύθου καλλιτεχνικής ιδιοφυΐας, που, λειτουργώντας ως ανυπέρβλητο πρότυπο για τους νεότερους δημιουργούς, συνήθως λειτουργεί ως δαμόκλειος σπάθη που πνίγει καθετί διαφορετικό. Αντιθέτως, στόχος της έκθεσης είναι να αποδείξει πως από τον Χαλεπά έως τους καλλιτέχνες του σήμερα, υπάρχει μια αδιαμφισβήτητη καλλιτεχνική συνέχεια, μια αδιατάρακτη πορεία δημιουργίας που καθημερινά καθιστά το έργο των καλλιτεχνών – προτύπων του παρελθόντος, ζωντανό και επίκαιρο ακόμη και σήμερα μέσα από το έργο των σύγχρονων επιγόνων τους.

Νίκος Λεοντόπουλος

Aρχική εικόνα: Αθηνά Λατινοπούλου

Event Information
Αίθουσα Τέχνης ena, Βαλαωρίτου 9γ Αθήνα
Εγκαίνια: Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου, 12.00
Διάρκεια έκθεσης: 15 Σεπτεμβρίου – 13 Οκτωβρίου 2018
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη – Παρασκευή 11.30 – 20.30, Σάββατο 11.00 – 15.00
Πληροφορίες: Τηλέφωνο:21 0338 8501

Last modified: 14/09/2018