Νέα Τοπιογραφία: η συνέχεια μιας παράδοσης

Ήρα Παπαποστόλου
Ιστορικός και κριτικός τέχνης


EVRIPIDISEVRIPIDIS  Μία έκθεση ιδιαίτερης σημασίας για τη νεοελληνική τέχνη είναι η έκθεση που επιμελήθηκε ο ιστορικός τέχνης – σημειολόγος Χάρης Καμπουρίδης στην αίθουσα τέχνης Ευριπίδης με τίτλο «Νέα Τοπιογραφία: Όραμα, εμπειρία και ζωγραφική ανάπλαση του χώρου, 1980-2015».
Όπως σημειώνει ο ίδιος στον κατάλογο που συνοδεύει την έκθεση «η τοπιογραφία έχει μία πολύ σοβαρή παράδοση στην Ελλάδα και έχει αναδείξει κορυφαίους καλλιτέχνες – όπως ο Μαλέας, ο Λύτρας, ο Οικονόμου, ο Παπαλουκάς, ο Χατζηκυριάκος-Γκίκας, ο Βασιλείου κ.ά. – σε εποχές ιδίως που είχαν έντονη μεταβατικότητα για τον νέο ελληνισμό».
Οι ζωγράφοι τοπιογράφοι που επιλέγει να παρουσιάσει είναι αυτοί που γεννήθηκαν μετά τον πόλεμο και ωρίμασαν εκφραστικά τη δεκαετία του 1980. Είναι επίσης αυτοί που επέμειναν στο πινέλο και την δισδιάστατη επιφάνεια σε μία εποχή έντονων εκφραστικών πειραματισμών. Συνεπώς, θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για συνεχιστές αυτής της παράδοσης.

Στην έκθεση βλέπουμε έργα των Αδαμάκου, Βέργη, Βορδώνη, Ηλιοπούλου, Ιωάννου, Κανά, Κόττη, Κούκου, Μαντζαβίνου, Ξένου, Παπανικολάου, Ρήνα, Σάμιου, Σταματοπουλου, Φειδάκη, Φιλοπούλου, Χαδούλη, Χάρου.
EVRIPIDIS  Πρόκειται για καταξιωμένους ζωγράφους που ξεχώρισαν στην εποχή τους και που οι περισσότεροι από αυτούς συνεχίζουν και σήμερα να βρίσκονται στο προσκήνιο, ανανεώνοντας τη συγκεκριμένη θεματολογία, με έργα άλλοτε ρεαλιστικά και άλλοτε αφαιρετικά ή εξπρεσσιονιστικά. Ξεχωρίζουν τα έργα των Αδαμάκου και Κούκου με την αφαιρετική τους προσέγγιση, τα γήινα ή υδάτινα τοπία της Βέργη, τα γεμάτα φως και χρώμα τοπία της Κανά και τα μεταφυσικά τοπία του Ρήνα.
Στον κατάλογο αναφέρονται βέβαια και άλλοι ζωγράφοι με σημαντική τοπιογραφική επίδοση: Αιδίνης, Καββαθά, Μακρής, Παπαδημητρίου, Παπούλα, Κυριακή (Χαραλαμπίδου), Χρηστίδης, που θα χαιρόμασταν πολύ να βλέπαμε στη συγκεκριμένη έκθεση. Προσωπικά, θα πρόσθετα και τον Ανδρέα Κοντέλλη που έχει δώσει πολλά σημαντικά έργα, κυρίως όταν απεικονίζει τη γενέτειρά του Λήμνο.
Το κείμενο του καταλόγου προέρχεται από βαθιά μελέτη του θέματος: ο Χάρης Καμπουρίδης έχει επισημάνει την αξία του συγκεκριμένου εικαστικού είδους για την νεοελληνική τέχνη (Νεοελληνική Τοπιογραφία, Ίδρυμα Θεοχαράκη, 2009) και έχει εντοπίσει τις ιστορικές περιόδους στην εξέλιξή της από τον 18ο αι. κ.ε., γεγονός που άρχισε να φαίνεται και με το εξαιρετικό βιβλίο που είχε γράψει μαζί με τον Γιώργο Λεβούνη για τις συλλογές της Πινακοθήκης Ρόδου (Νεοελληνική Τέχνη 20ος αιώνας, Υπουργείο Αιγαίου, 1999).
Πρόκειται για μια έκθεση που πρέπει να δουν όλοι όσοι αγαπούν τη νεοελληνική τέχνη και ιδιαίτερα τη ζωγραφική.

 

 

 

Last modified: 17/06/2016