Μανδραγόρας 32Β: Ένας νέος χώρος τέχνης «Κινείται»

Γράφει η 
Σοφία Χρυσαφοπούλου, 
Μεταπτυχιακή φοιτήτρια Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης

Αρκετοί νέοι χώροι τέχνης έχουν ανοίξει τελευταία στην Αθήνα, όπως η γκαλερί Allouche Bernier, η γκαλερί Roma, The Art Project Gallery κα. Ο «Μανδραγόρας Χώρος Τέχνης 32Β» ωστόσο αποτελεί έναν ιδιαίτερο χώρο, αρκετά φιλόξενο στην περιοχή του Κολωνού, γειτνιάζοντας με τις εκδόσεις Μανδραγόρα. Την Πέμπτη 28 Μαρτίου ο χώρος άνοιξε στο κοινό φιλοξενώντας την πρώτη του ομαδική έκθεση για το Stop Motion Animation με τίτλο «ΚΙΝΕΙΤΑΙ», στην οποία παρουσιάζονται πέντε βραβευμένοι καλλιτέχνες, η Ειρήνη Βιανέλλη, ο Γιάννης Ζιόγκας, η Ίριδα Ζιόγκα ο Γιώργος Νικόπουλος και η Έφη Παππά σε επιμέλεια του εικαστικού και animator Γιάννη Αλεξάκη, ο οποίος είναι και συνυπεύθυνος στη διαχείριση του χώρου με την Έλενα Ψαρέα.

Από τα εγκαίνια της έκθεσης

Το stop motion animation είναι η ταινία που δημιουργείται μέσω μιας σειράς κινούμενων εικόνων από  πραγματικά αντικείμενα, όπως κούκλες και σκηνικά σε μικρότερη κλίμακα. Το σκηνικό στήνεται, φωτογραφίζεται και στη συνέχεια οι εικόνες  προβάλλονται καρέ-καρέ σε μια ενιαία γρήγορη ακολουθία σχηματίζοντας μια ταινία μικρού ή μεγάλου μήκους. Σήμερα, με την εξέλιξη της νέας τεχνολογίας, οι καλλιτέχνες μπορούν και επεξεργάζονται τις εικόνες στον υπολογιστή μέσω ειδικών προγραμμάτων, γεγονός που επιταχύνει λίγο περισσότερο τη διαδικασία συγκριτικά με το παρελθόν. Συνήθως χρησιμοποιούνται κούκλες από πηλό ή πλαστελίνη ώστε να κινούνται ευκολότερα οι αρθρώσεις τους, ενώ  δεν αποκλείεται ένα stop motion animaton να γίνει και με πραγματικούς ανθρώπους.

Έφη Παππά – My Stuffed Granny

Η Έφη Παππά δημιούργησε την ταινία «My Stuffed Granny» με κούκλες, συγκεντρώνοντας συνολικά είκοσι βραβεία. Η ταινία μέσα από αρκετή δόση μαύρου χιούμορ εστιάζει στην οικονομική κρίση της Ελλάδας μέσα από την ιστορία μιας οικογένειας που προσπαθεί να συντηρηθεί από την πενιχρή σύνταξη της γιαγιάς.
Ο Γιάννης Ζιόγκας έχει δημιουργήσει την ταινία με τίτλο «Ethnophobia» θίγοντας επίκαιρα ζητήματα όπως ο ρατσισμός και η διαφορετικότητα.

Γιάννης Ζιόγκας – Ethnophobia

Δημιουργεί κούκλες από πλαστελίνη ξεκινώντας από τα τρία βασικά χρώματα, το  κόκκινο, το  κίτρινο και μπλε και μέσα από τη μείξη αυτών προκύπτουν και τα υπόλοιπα χρώματα, με καθένα από αυτά να διαχωρίζει την κάθε φυλή από τις τέσσερις που πολεμούν μεταξύ τους.
Η Ίριδα Ζιόγκα δημιουργεί με κούκλες τo animation με τίτλο «Man Wanted». Η ιστορία διαδραματίζεται το ’50 με πρωταγωνιστή έναν άντρα, τον Στιούαρτ, που μπαίνει σε ένα τρένο γεμάτο αφίσες, οι οποίες ζωντανεύουν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του προσπαθώντας να τον βάλουν στον πλασματικό κόσμο της διαφήμισης, ενώ ο ίδιος πανικόβλητος προσπαθεί να ξεφύγει.

Ίριδα Ζιόγκα – Man wanted

Η Ειρήνη Βιανέλλη είναι σκηνοθέτης και animator και φτιάχνει τις κούκλες που χρησιμοποιεί μέσα από διάφορα υλικά όπως υφάσματα και γύψος. Στην έκθεση παρουσιάζεται μια μεγάλη ποικιλία από τις κούκλες που χρησιμοποιεί στις ταινίες της, αλλά και μια σειρά ζωγραφικών εικόνων τις οποίες συνθέτει καταλήγοντας στην τελική μορφή του animation.

Ειρήνη Βιανέλλη

Τέλος, ο Γιώργος Νικόπουλος σκηνοθετεί με πραγματικούς ανθρώπους τη μεγάλου μήκους  ταινία με τίτλο «The Ox», στην οποία από τεχνικής πλευράς διακρίνεται η αναφορά του στο θέατρο σκιών. Η ιστορία αποτελεί μια αλληγορία που αφορμάται από τον μύθο του βασιλιά Μίδα που ό,τι άγγιζε το μετέτρεπε σε χρυσάφι και μέσα από συμβολισμούς συνθέτει τη  μικρογραφία της σημερινής κοινωνίας που διέπεται έντονα από την κρίση των ηθικών αξιών.

Γιώργος Νικόπουλος, The Ox

Η ταινία καταδεικνύει την αλληλοτροφοδοτούμενη  σχέση εξουσιαστή και εξουσιαζόμενου, το αίσθημα του φόβου μέσα σε συνθήκες επιτήρησης, αναζητώντας ωστόσο μέσα στο ζοφερό αυτό σκηνικό μια ελπίδα προς την αποτίναξη και τελικά την ανατροπή ενός αποπνικτικού καταπιεστικού συστήματος εξουσίας.
Η εν λόγω έκθεση αποτελεί την πρώτη διοργάνωση έκθεσης stop motion animation  στην Ελλάδα και σκοπός του χώρου είναι να αναδείξει την εικαστική πλευρά του animation φέρνοντας το κοινό σε επαφή με αυτό το είδος τέχνης, όχι μόνο μέσα από την τρέχουσα έκθεση, αλλά επιδιώκοντάς το και στα μελλοντικά προτζεκτ.

Γιώργος Νικόπουλος, The Ox 

Η έκθεση παρουσιάζει ενδιαφέρον καθώς το κοινό μπορεί να δει εκ του σύνεγγυς τα τεκμήρια μιας ταινίας stop motion, δηλαδή τα ίδια τα σκηνικά, τις κούκλες και τις μάσκες που χρησιμοποιούνται στη δημιουργία τέτοιου είδους ταινιών, είτε να εκτίθενται αυτούσια ή μέσα από φωτογραφίες. Σημαντικό είναι ότι μέσω της αποδόμησης αυτής, μπορεί να κατανοήσει κανείς τις δυσκολίες, τον κόπο, την υπομονή και τον χρόνο που απαιτούνται για τη δημιουργία τέτοιου είδους ταινιών, γεγονός που κατά τη διάρκεια της ταινίας δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό  λόγω της γρήγορης ταχύτητας της διαδοχής των εικόνων.

Άποψη από την έκθεση

Ο χώρος αποτελείται από τρία επίπεδα με ένα εσωτερικό αίθριο και μια όμορφη αυλή. Είναι διαμορφωμένος σαν Πανοπτικό καθώς από κάθε επίπεδο υπάρχει θέα στα υπόλοιπα δύο, παρέχοντας τη δυνατότητα για ενδιαφέρουσες επιμελητικές πρακτικές.
Κατά τη διάρκεια της έκθεσης θα ακολουθήσουν προβολές των ταινιών, workshops, performances, live γυρίσματα, που συνδυαστικά με το υλικό που εκτίθεται θα λειτουργήσουν στην ουσιαστική κατανόηση του τρόπου σκηνοθεσίας και δημιουργίας μιας ταινίας stop motion.

Last modified: 10/05/2019