Μάρκος Μπλάτσιος: Ο δημιουργός φτιάχνει το οικοδόμημα∙ σε ποιο δωμάτιο θα οδηγηθεί ο θεατής είναι δική του υπόθεση

Μαρία Ξυπολοπούλου
Φιλόλογος – Συντ. Θεμάτων Πολιτισμού

MARKOS BLATSIOSΠαίζοντας με τη σκιά και το φως, το λευκό, το γκρι και το μαύρο, ο Μάρκος Μπλάτσιος σκύβει παρατηρητικά πάνω στο παιδί και στην ιδιοσυγκρασία που το χαρακτηρίζει.  Ο καλλιτέχνης πλάθει παιδικές φιγούρες και τις τοποθετεί σε ένα υπερβατικό χώρο εστιάζοντας με το πινέλο του εκεί όπου η σκιά θα διηγηθεί μια δική της ιστορία, αυτή που ο θεατής καλείται να ανακαλύψει χρησιμοποιώντας το κλειδί που εκείνος θα επιλέξει.
«Από την απομόνωση στην επικοινωνία. Όπως από το σκοτάδι στο φως. Η έκφραση ολοκληρώνεται όταν απευθύνεται κάπου. Ο αποδέκτης καλείται να βρεθεί μπροστά σε εικόνες-εισόδους που ανοίγουν με καθενός το «κλειδί». Καθένας ανοίγει την είσοδο με το δικό του κλειδί , όμως είναι σχεδόν απίθανο να βρεθούν έστω και δύο στο ίδιο ακριβώς δωμάτιο. Όσον αφορά εμένα, βέβαια, πρόκειται για εικόνες-εξόδους».

 Η έκθεση «Key» είναι η πρώτη σας ατομική.  
Τα έργα που παρουσιάζονται στην έκθεση αποτελούν μια ενότητα που δούλευα εδώ και τρία χρόνια παράλληλα με άλλες που αυτή τη στιγμή έχουν μείνει σε αναμονή.  Είναι η πρώτη ενότητα με την οποία θέλω να δείξω και όχι να αποδείξω κάτι.

MARKOS BLATSIOSΠαρατηρούμε πως η παιδική φιγούρα κυριαρχεί στα έργα σας. Μιλήστε μας για την επιλογή σας.
Οι εικόνες που παρουσιάζω στα έργα μου προκύπτουν σίγουρα και από τις επιρροές που δέχομαι από την καθημερινότητα και το περιβάλλον μου. Η επαφή με τα παιδιά ως γονέας αλλά και ως δάσκαλος με έχει επηρεάσει.  Όλοι έχουμε υπάρξει παιδιά και μπορούμε να αναγνωρίσουμε τον εαυτό μας σε αυτές τις εικόνες. Κάποιοι μεγαλώνοντας μάλιστα διατηρούν αυτό το παιδί μέσα τους. Ωστόσο θα ήθελα να αναφέρω πως η παιδική φιγούρα αποτελεί για τη δουλειά μου ένα πρόσφορο εργαλείο, αυτό που είναι το πιο κατάλληλο για εκείνο που επιθυμώ να εκφράσω τη δεδομένη στιγμή στον καμβά.
Πριν συνθέσω μια εικόνα επιλέγω πάντα τα εργαλεία μου. Άλλα εργαλεία που χρησιμοποιώ είναι το παιχνίδι της σκιάς με το φως, καθώς και η επιλογή του άσπρου και του μαύρου ως χρώματα με τα οποία θα δουλέψω.  Παίζοντας με το φως και πολλές φορές επιλέγοντας ένα θεατρικό φωτισμό, εάν θα μπορούσα να τον χαρακτηρίσω έτσι, προσπαθώ να εστιάσω το βλέμμα του θεατή στον πρωταγωνιστικό ρόλο που έχει στη σύνθεση άλλοτε η φωτισμένη φιγούρα και άλλοτε η σκία της.

Είναι το έργο το «κλειδί» για να προσεγγίσει κανείς τον τρόπο σκέψης και την ιδιοσυγκρασία του εκάστοτε δημιουργού;
Ο καλλιτέχνης εκτίθεται μέχρι ένα σημείο, η πόρτα δεν είναι ανοιχτή, γι’ αυτό ακριβώς υπάρχει και το περιθώριο του κλειδιού.
Μέσα από τα έργα μου δε θέλω να αποτρέψω τις σκέψεις, αντιθέτως, το ζητούμενο είναι να οδηγήσω τον θεατή σε πολλαπλές ερμηνείες της εικόνας που έχει μπροστά του. Διαφορετικά, η τέχνη χάνει μία βασική της λειτουργία.  Η τέχνη που με αφορά, είναι αυτή που αφήνει το περιθώριο των ερμηνειών στον παρατηρητή της.
Το έργο είναι λοιπόν η είσοδος, το κλειδί είναι η θέληση του καθενός καθώς και ο τρόπος με τον οποίο θα μπει ή δε θα μπει σε αυτό. Κάθε έργο είναι διαμορφωμένο έτσι ώστε να μπορεί να δεχτεί οποιοδήποτε κλειδί.
Ο δημιουργός φτιάχνει το οικοδόμημα, τώρα σε ποιο δωμάτιο θα οδηγηθεί ο θεατής είναι δική του υπόθεση.  Για εμένα ο θεατής πρέπει να έχει ενεργό ρόλο λειτουργώντας όχι μόνο ως αποδέκτης αλλά και ως ερμηνευτής.

ΜΠΛΑΤΙΟΣ 1

 

Λίγες μέρες μετά τα εγκαίνια της πρώτης του ατομικής έκθεσης στη Gallery Genesis, το art22.gr συναντάει τον Μάρκο Μπλάτσιο. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1981. Σπούδασε στην ΑΣΚΤ Αθήνας από όπου και αποφοίτησε με Άριστα το 2008. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις σε gallery της Αθήνας. Ζει και εργάζεται στην Αρτέμιδα Αττικής. 

Η τέχνη βελτιώνει ηθικά και πνευματικά τον άνθρωπο. Πόσο δύσκολο είναι πιστεύεις να περάσει η τέχνη στο ευρύ κοινό;
Πιστεύω πως έχει ιδιαίτερη σημασία είτε μιλάμε για τη θέση του θεατή είτε για αυτή του δημιουργού να βρεθεί κανείς από μικρή ηλικία κοντά στην τέχνη. Ωστόσο θα συμφωνούσαμε νομίζω στο γεγονός ότι η απουσία μίας οργανωμένης και καλά δομημένης εικαστικής παιδείας αποτελεί τροχοπέδι και δυσχεραίνει την επαφή ενός ευρύτερου κοινού στην Ελλάδα με την τέχνη.  Αυτό αφορά όλες τις μορφές τέχνης και όχι μόνο το χώρο των εικαστικών.

MARKOS BLATSIOSΕίσαι ένας νέος καλλιτέχνης. Πόσο δύσκολο είναι για τη νέα γενιά να ασχοληθεί με την τέχνη;
Αν αναφερόμαστε στην τέχνη από την εμπορική της πλευρά και το βιοπορισμό από αυτήν τότε ναι, θα έλεγε κανείς ότι είναι δύσκολα τα πράγματα για τους νέους καλλιτέχνες. Ωστόσο, από πλευράς αφορμών και ερεθισμάτων για δημιουργία η εποχή που διανύουμε είναι ιδιαίτερα ευνοϊκή, όταν μιλάμε βέβαια για τέχνη που συνδέεται και πηγάζει από το κοινωνικό γίγνεσθαι. Ακόμα και αν το δούμε διαχρονικά, η τέχνη ήταν πάντα και είναι αυτή που εκφράζει, μεγεθύνει, και διαδίδει τα καίρια σημεία της εποχής της.  Άλλωστε και η τάση προς την παραστατική ζωγραφική θα μπορούσε να εξηγηθεί με βάση τη σημερινή πραγματικότητα. Όταν υπάρχουν ασάφειες και αποσταθεροποίηση στην κοινωνική ζωή, το κενό έρχεται να καλύψει η τέχνη καθώς μιλάει με πιο σαφή και παραστατικό, συχνά, τρόπο.
Παρά, λοιπόν, τις μη ευνοϊκές οικονομικές συνθήκες, ο δημιουργός που έχει ανάγκη να εκφραστεί, θα βρει τον τρόπο να το κάνει.

Μιλήστε μας για τα μελλοντικά σας σχέδια.
Αυτό που μπορώ να πω με τη σιγουριά είναι ότι θα συνεχίσω να δουλεύω κάποιες καινούριες ενότητες που θα αποτελούν προέκταση από κάποια έργα που είναι μέρος της ενότητας Key.  Θεματικά θα κινηθώ και πάλι γύρω από τον άνθρωπο.
MARKOS BLATSIOS

Last modified: 31/01/2015