Η Νοσταλγία της Γεύσως Παπαδάκη

ΓΕΥΣΩ ΠΑΠΑΔΑΚΗΤη νέα της ατομική έκθεση Nostalgie παρουσιάζει η Γεύσω Παπαδάκη στη Melkart gallery από τις 21 Απριλίου – 3 Μαρτίου. Περισσότερα από τα έργα που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο Παρίσι, ανιχνεύοντας την αφετηρία τους σε στίχους μεγάλων Ελλήνων ποιητών και επιστρατεύοντας με αρμονική δεξιότητα απτές πάστες ακρυλικού χρώματος, θαρραλέα σβησίματα, οργανικές αφαιρετικές φόρμες και τρισδιάστατες επιθέσεις ύλης στον καμβά, εντάσσονται στη γνώριμη πρωτογενή γλώσσα και στο βασικό αλφαβητάριο των εικαστικών ευρημάτων και των συμβόλων που χρησιμοποιεί η ζωγράφος.
«Εμμένοντας στη διηνεκή περιπλάνησή της σε έναν τόπο κατάφυτο από τρυφερά κοιτάσματα ποίησης και ανασκάπτοντας τις χαμηλόφωνες  μνήμες μιας προσωπικής, εύθραυστης ανθρωπογεωγραφίας, η Γεύσω Παπαδάκη επινοεί έναν μακρυνό αλλά οικείο νέο πλανήτη επάνω από τον οποίο λικνίζεται απαλά μια ελάχιστη φράση του Antoine de Saint-Exupéry: «Η νοσταλγία, είναι η επιθυμία ενός μικρού άπιαστου κάτι…».
«Αποφεύγοντας την απεικονιστική περιγραφή και επιλέγοντας την αφαίρεση, διαβάζοντας ανάμεσα στις γραμμές και αποζητώντας το επίμονο άρωμα και το πυκνό απόσταγμα των στίχων, η ζωγράφος στρέφει ενδοσκοπικά το βλέμμα στα αρχαία κοιτάσματα του κάλλους, του νόστου και της ύστερης σοφίας στο έργο του Κ.Π.Καβάφη, αποζητά τη χαμένη νεότητα ακολουθώντας την εγγενή μελαγχολία του Καρυωτάκη, ΓΕΥΣΩ ΠΑΠΑΔΑΚΗ 1ξετυλίγει το αργυρό αόρατο νήμα μιας σχεδόν δυνατότητας επικοινωνίας (Γ. Ρίτσος), βαδίζει μόνη στον «Αθέριστο κάμπο» του Οδυσσέα Ελύτη και στην τρυφερή ενδοχώρα του Τίτου Πατρίκιου, βουτά στο παράδοξα ανακουφιστικό λυκόφως της «Απέραντης νοσταλγίας» του Τάσου Λειβαδίτη και αναδύεται στην σωστική λέμβο αυτού που κάποτε υπήρξε».
«Συντάσσοντας επιδέξια τα ελάσσονα ημιτόνια του χρόνου και του εσωστρεφούς συναισθήματος, επιστρατεύοντας ρωμαλέες διαγώνιες συνθέσεις όπου η σιωπή του λευκού συνομιλεί με οπάλινα ρόδινα, σφριγηλά πράσινα και αιμάσσοντα κόκκινα, επαναδομώντας οργανικά τα θραύσματα του αμείλικτου χρόνου και της κατάλοιπης ύλης, επικαλούμενη τις νοητές συντεταγμένες των ανέσπερων τόπων και της άσβεστης μνήμης που η ίδια αφουγκράστηκε και διέσωσε, η Γεύσω Παπαδάκη σχεδιάζει ένα ζωγραφικό βιωμένο πεδίο οργανικό και ταυτόχρονα λυρικό, δυναμικό και ταυτόχρονα φεύγον», σημειώνει η Ίρις Κρητικού στον κατάλογο της έκθεσης.

 

 

 

 



Get Widget