Δήμητρα Χανιώτη: Η αθέατη φύση των πραγμάτων

Μια άλλη πλευρά της πραγματικότητας ανιχνεύει στη νέα της δουλειά η Δήμητρα Χανιώτη. Πρόκειται για μια σειρά από επιτοίχια έργα με τίτλο «Φύσις κρύπτεσθαι φιλεί» που παρουσιάζει  στην Αίθουσα Τέχνης «αντί» στο Κάστρο της Αντιπάρου. Παρόλο που η δουλειά της ασχολείται με το χάος των πληροφοριών που κατακλύσουν κάθε στιγμή του σύγχρονου ανθρώπου, η καλλιτέχνιδα «επιστρέφει» στον Ηράκλειτο ως αφετηρία για την αναζήτηση του μη ορατού: «Με ενδιαφέρει η αναζήτηση της κρυμμένης, αθέατης φύσης των πραγμάτων. Με αρωγό την τέχνη ο θεατής καλείται σε μια διεργασία που έχει στόχο την ανάδειξη της μη προφανούς πλευράς της πραγματικότητας». Η έκθεση διαρκεί από τις 17 ως τις 30 Ιουλίου.
Την έκθεση επιμελείται η Μαρία Ξυπολοπούλου, η οποία στο κείμενο που συνοδεύει τον κατάλογο αναφέρει: «…Διεγείροντας εσωτερικούς μηχανισμούς, η εικαστικός επιχειρεί να οδηγήσει τον θεατή μακριά από επιφανειακές και γρήγορες κρίσεις. Αντιθέτως, οι εικόνες που προτείνει η Δήμητρα Χανιώτη αφήνουν τον θεατή ελεύθερο στην ερμηνεία τους και τον καλούν να ανακαλύψει νέους τρόπους προσέγγισης της πραγματικότητας με σκοπό να αναδειχθούν οι αθέατες πλευρές της.
Η τρέχουσα κοινωνικό – πολιτική συγκυρία αποτελεί βασικό πυρήνα των προβληματισμών της. Η δουλειά της  Χανιώτη μας υπενθυμίζει το ρόλο του σύγχρονου καλλιτέχνη: συνεπής και αφυπνιστικός, παρατηρητής και ερευνητής. Να συμπορεύεται με τους σύγχρονούς του εξετάζοντας το παρελθόν, να αφουγκράζεται τους σπαραγμούς και τις σιωπηλές κραυγές της εποχής του.  Όπως έχει δείξει ήδη από την πρώτη της ατομική καθώς και από τις μέχρι τώρα παρουσιάσεις της δουλειάς της, η αναζήτηση της αλήθειας πίσω από κάθε επιφάνεια, κάτω από κάθε είδους κάλυμμά είναι κεντρικό στοιχείο στην θεματολογία της, η οποία αντλεί αναφορές από την αρχαιότητα και τους μύθους μέχρι τη σημερινή εποχή και την επικαιρότητα.
Η έννοια του «κρυφού» διέπει τα έργα που αποτελούν την παρούσα ενότητα και εντοπίζεται τόσο σε επίπεδο τεχνικής όσο και σε επίπεδο θεματολογίας μέσα από την χρήση ποικίλων μεταφορών και συμβολισμών. Πρόκειται για μια αναφορά στο πώς μετατρέπεται σε κάθε εποχή καθετί περίεργο και δυσερμήνευτο σε μαγικό και απόκρυφο. Την ίδια στιγμή που στην αρχαιότητα και στον Μεσαίωνα η έλλειψη γνώσεων οδηγούσε σε αντίστοιχες καταστάσεις, σήμερα, που η πληροφορία διαχέεται παντού με εκπληκτική ταχύτητα, οι μηχανισμοί της κοινωνίας μοιάζουν να παραμένουν στάσιμοι απέναντι σε ανάλογες μυστικιστικές και συνωμοσιολογικές αντιλήψεις. Το «κρυφό» έρχεται να εκφράσει τον αρχέγονο φόβο απέναντι στο Άγνωστο. Αρχετυπικές και μυθολογικές μορφές όπως του Θησέα και της συμβολικής νίκης απέναντι στο σκοτάδι, στο φόβο για το βλέμμα του «Άλλου» και την σαγήνη του δικού μας ναρκισσιστικού καθρεφτίσματος μας καλούν να σκεφτούμε τη σημερινή μας στάση απέναντι στη διαφορετικότητα και την σημασία της ανάδειξης ανθρώπινων διαστάσεων ενός Mestor Phoboio.
Η αναζήτηση της αρχής και της αλήθειας που διέπει την ανθρώπινη φύση και το σύμπαν απασχόλησαν διαχρονικά θεματολογικά τόσο τους φιλοσόφους όσο και τους καλλιτέχνες. Η Χανιώτη επαναφέρει όλα αυτά τα ερωτήματα στο σήμερα θέτοντας το διακύβευμα του επαναπροσδιορισμού. Τι θα μπορούσε να σημαίνει για τον σύγχρονο άνθρωπο η διεκδίκηση της «ευδαιμονίας» ή αλλιώς της ολοκλήρωσης; Τι είναι αυτό που την ορίζει σ ένα περιβάλλον πολυπολιτισμικό, γεμάτο πληροφορίες, όταν μάλιστα βρίσκεται σε αναζήτηση της ταυτότητάς του; Σ ένα περιβάλλον ωστόσο διαβρωμένο πολιτικά και ιδεολογικά που χαρακτηρίζεται από πολύπλοκες σχέσεις, συγκρούσεις; Πόσο εφικτό είναι το αίτημα των καιρών μας για  «Αλλαγή» και «Υπέρβαση»;
Η επιφάνεια που επιλέγει η Χανιώτη για να εκφράσει τις σκέψεις της απέναντι στις κοινωνικό-πολιτικές συνθήκες της εποχής μας αποτελούν τα φύλα των εφημερίδων, εκεί όπου αποτυπώνεται καθημερινά με λέξεις μια από τις πολλές προσεγγίσεις της πραγματικότητας μέσα από την αφήγηση της επικαιρότητας.
Η επιλογή αυτή αποκτά πολυδιάστατο ενδιαφέρον εάν σκεφτούμε τόσο την τεχνική που εφαρμόζει η εικαστικός «σκεπάζοντας» τις λέξεις και τις επιφάνειες με την διαδικασία του πλεξίματος, όσο και την ίδια την εφημερίδα ως μέσο διοχέτευσης πληροφοριών αλλά και ως ένα μέσο που τίθεται σε αμφισβήτηση ολοένα και περισσότερο για την αποτελεσματικότητά του. Η χρήση του πλεξίματος ως τεχνική αποτελεί ένα στοιχείο που συναντάμε από την πρώτη της δουλειά και αναφέρεται συμβολικά στην σημασία της πολιτιστικής συνέχισης της λαϊκής παράδοσης καθώς και στην διαφύλαξή της. Μέσα από το πλέξιμο η Χανιώτη έρχεται να δημιουργήσει σχέσεις και να συνδέσει διαφορετικά στοιχεία μεταξύ τους που εξυπηρετούν την αφήγησή της.  Η κίνηση αυτή υπογραμμίζει για ακόμη μια φορά τη διττή ερμηνεία των μηνυμάτων σε μια χαοτική θάλασσα πληροφοριών, στην εποχή της υπερ-πληροφόρησης, όταν πλέον δυσκολευόμαστε να ελέγξουμε την ορθότητα και την εγκυρότητα της είδησης».

Event Information
Αίθουσα Τέχνης Αντί – Anti Art Gallery), Κάστρο Αντιπάρου 84007
Εγκαίνια: Τρίτη,17 Ιουλίου, 20.30
Διάρκεια έκθεσης: 17-30 Ιουλίου 2018
‘Ώρες λειτουργίας 19.00 – 00.30
Πληροφορίες: Τηλ. +30 22840 61544, +30 6974 400035 www.antiartgallery.grinfo@antiartgallery.gr

Last modified: 12/07/2018