Γράφει ο Μάνος Στεφανίδης: Ο Έρωτας σαν παρεξήγηση στο θέατρο Πορεία.

Οι τρεις ευτυχισμένοι«Οι τρεις ευτυχισμένοι» του Λαμπίς, σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά, σκηνογραφία Εύα Μανιδάκη

Μία παράσταση που διαβάζεται σε πρώτο αλλά και σε δεύτερο επίπεδο καλοχουρδισμένη από έναν Χουβαρδά που βάλθηκε εδώ να πάρει το αίμα του πίσω ρισκάροντας μ’ ένα “ελαφρό” έργο. Και τα κατάφερε. Παίρνοντας τις χάρτινες φιγούρες του μπουλβάρ και δημιουργώντας αληθινό θέατρο που ανατρέπει τις χρόνιες, βαρετές συμβάσεις του είδους για να απευθυνθεί με επάρκεια στον θεατή του σήμερα. Και στα προβλήματα του. Τουλάχιστον τα ερωτικά.
Έξοχοι ηθοποιοί κινούνται γύρω από έναν αποκαλυπτικό Τάρλοου αλλά και τον ανεξάντλητο περφόμερ και εικαστικό Άγγελο Παπαδημητρίου. Ποιο είναι το θέμα αυτής της ευφυούς φάρσας του1870;
Μα τι άλλο από την θεσμοθετημένη φαρσοκωμωδία των ανθρωπίνων σχέσεων, των προδοσιών που προκαλεί η λίμπιντο από την μία και το ασταθές των συναισθημάτων από την άλλη… Η ανθρώπινη κωμωδία του Μπαλζάκ σε ύφος οπερέτας. Η παράσταση διαθέτει έναν διαβολεμένο ρυθμό με ηθοποιούς – ζογκλέρ που πάντως οφείλουν να ισορροπούν ανάμεσα σε τσεχωφικό κλαυσίγελο και την κομψότητα του Γκυ ντε Μωπασάν. Ποιος προδίδεται εντέλει σε μια προδοσία και πόσο έρωτας είναι ένας έρωτας εκβιασμένος από αδένες; Εν προκειμένω εδώ η μάχη των…Α(ρ)δενών καταλήγει σε ένα απελπισμένο κυνήγι του χρόνου. Χάνουν όλοι οι ήρωες του Λαμπίς, απατημένοι από έναν καιρό τιμωρό, αυτό είναι το δραματικό φινάλε μιας κατά τ’ άλλα κωμωδίας. Στην παράσταση όμως του θεάτρου Πορεία απόλυτα κερδισμένος αποδεικνύεται ο θεατής.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

 

 



Get Widget